کتابخوانی📚

امشب حالم گرفته شد… برای اوضاع جوونامون، برای رفقامون تو اینجا. به یاد گذشته‌ی جهنمی خودم می‌افتم، حالم خراب می‌شه. عجب جهنمی بود؛ قابل توصیف نیست. یک چرخه‌ی بی‌نهایت از شکست و درد، بعد از اون چیزی که استخون آدم رو ذوب می‌کرد. بی‌نهایت شکست خوردیم، زمین خوردیم، گریه کردیم، داد زدیم، هوار کشیدیم، غم خوردیم، ناله زدیم… تا جایی که به خودکشی رسید. اون موقع بود که بیدار شدیم و با تمام وجود برای پاکی جنگیدیم. با تمام وجود جنگیدیم، مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. من به دلیل باور مذهبی نمی‌تونستم خودکشی کنم، ولی از اون طرف من زندگی نمی‌کردم؛ مرده‌ی متحرکی بودم که زندگیم داغون و نابود شده بود.

هر روز صبح که چشم باز می‌کردم، انگار توی یه اتاق تاریک بدون در و پنجره گیر افتاده بودم. نفس می‌کشیدم، ولی هوا به ریه‌هام نمی‌رسید. راه می‌رفتم، ولی پاهام روی زمین نبود. با آدم‌ها حرف می‌زدم، ولی صدای خودم رو از دور می‌شنیدم. انگار توی یه فیلم بودم که نقش اولش رو یه جسد بازی می‌کرد. همه فکر می‌کردن من خوبم، چون لبخند می‌زدم. ولی اون لبخند فقط یه ماسک بود، یه سپر که پشتش یه دنیا آشوب و ترس و پوچی قایم شده بود.

شب‌ها که همه می‌خوابیدن، من با خودم می‌جنگیدم. با فکرهایی که مثل خوره می‌افتادن به جونم. با یاد روزهایی که می‌تونستم یه آدم معمولی باشم، ولی نبودم. با حسرت کارهایی که نکردم، حرف‌هایی که نگفتم، راه‌هایی که نرفتم. و بدتر از همه، با این سوال لعنتی که «چرا من؟» چرا من باید این‌طوری بشم؟ چرا من باید این همه درد رو بکشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، مثل یه گرداب بود. هر بار که سعی می‌کردم ازش بیرون بیام، یه موج جدید می‌اومد و من رو می‌برد تو عمق. هر بار که بلند می‌شدم، یه چیزی من رو زمین می‌زد. هر بار که امیدوار می‌شدم، یه اتفاق همه چیز رو خراب می‌کرد. کم‌کم باور کردم که من لیاقت خوبی رو ندارم. باور کردم که این دنیا برام جای نیست. باور کردم که من یه اشتباهم، یه موجود اضافی که باید از صحنه‌ی روزگار محو بشه.

و خودکشی… آره، خودکشی. اون فکر همیشگی. اون راه فراری که همیشه ته ذهنم بود، مثل یه چراغ قرمز که تو تاریکی چشمک می‌زد. می‌گفتم شاید اگه نباشم، همه چیز راحت‌تر بشه. شاید اگه نباشم، این درد لعنتی تموم بشه. ولی من نمی‌تونستم. باور مذهبی‌ام مثل یه زنجیر بود که من رو به زندگی می‌بست، ولی نه زندگی واقعی. یه زندگی که توش فقط نفس می‌کشیدم، ولی زنده نبودم. مرده‌ی متحرک بودم. یه جسد که راه می‌رفت، حرف می‌زد، می‌خورد، می‌خوابید… ولی روحش مدت‌ها بود که مرده بود.

زندگیم داغون و نابود شده بود. همه چیز رو از دست داده بودم. اعتماد به نفس، امید، آرزو، هدف… همه رفته بودن. جای خالیشون یه مشت ترس و تنهایی و خشم بود. به خودم می‌گفتم «چرا باید ادامه بدم؟ چرا باید هر روز این کابوس رو زندگی کنم؟» ولی یه صدای کوچیک ته دلم می‌گفت «بمون. یه بار دیگه تلاش کن. شاید فردا فرق کنه.» و من موندم. نه به خاطر خودم، نه به خاطر زندگی، بلکه به خاطر اون باور که می‌گفت خودکشی گناهه. موندم، ولی مرده بودم.

تا اینکه یه روز… نمی‌دونم چطور شد. شاید خسته شده بودم از مردن. شاید یه جرقه تو دلم زده شد. شاید یه نفر، یه حرف، یه اتفاق کوچیک باعث شد که یه ذره امید تو وجودم بیدار بشه. اون موقع بود که با تمام وجود برای پاکی جنگیدم. جنگیدم مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. جنگیدم چون دیگه هیچ راهی نداشتم. یا باید می‌جنگیدم، یا باید می‌مردم. و من تصمیم گرفتم بجنگم. نه برای دیگران، نه برای دنیا، بلکه برای خودم. برای اون بچه‌ی درونم که یه روز آرزوهای بزرگ داشت. برای اون آدمی که می‌تونست خوب باشه، ولی راه رو گم کرده بود.

جنگیدن آسون نبود. هر روز یه نبرد بود. هر لحظه یه آزمون. گاهی می‌افتادم، گاهی می‌شکستم، گاهی می‌خواستم بی‌خیال بشم. ولی این بار فرق می‌کرد. این بار دیگه تنها نبودم. این بار یه هدف داشتم: پاکی. پاکی از اون افکار لعنتی، از اون عادت‌های مخرب، از اون گذشته‌ی سیاه. می‌خواستم خودم رو از نو بسازم. می‌خواستم ثابت کنم که می‌تونم. می‌خواستم به اون مرده‌ی متحرک بگم «تو زنده‌ای. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری.»

و کم‌کم… کم‌کم شروع کردم به زنده شدن. اولش خیلی کند بود. مثل کسی که بعد از یه بیماری طولانی، تازه داره راه رفتن رو یاد می‌گیره. ولی هر قدم کوچیک، یه پیروزی بود. هر روز که بدون شکست به خودم می‌گذشت، یه جشن بود. کم‌کم یاد گرفتم که خودم رو ببخشم. یاد گرفتم که گذشته رو رها کنم. یاد گرفتم که به خودم محبت کنم، همون‌طور که به یه دوست قدیمی محبت می‌کنم. یاد گرفتم که زندگی کردن، نفس کشیدن نیست. زندگی کردن، انتخاب کردنه. انتخاب اینکه هر روز بلند بشی، حتی وقتی سخته. انتخاب اینکه لبخند بزنی، حتی وقتی دلت گرفته. انتخاب اینکه امیدوار باشی، حتی وقتی همه چیز تاریکه.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم که اون جهنم، اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، اون مرده‌ی متحرک… همه‌شون بخشی از من بودن. بخشی از داستان من. و من بهشون افتخار می‌کنم. چون اون‌ها من رو ساختن. اون‌ها به من یاد دادن که چقدر قوی‌ام. چقدر مقاومم. چقدر ارزشمندم. و حالا، وقتی به جوون‌های این دور و زمونه نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که اون‌ها هم دارن تو همون جهنم می‌سوزن، دلم می‌سوزه. می‌خوام بهشون بگم «بمونید. بجنگید. یه روزی این تاریکی تموم می‌شه. یه روزی خودتون رو پیدا می‌کنید. یه روزی زنده می‌شید. نه مرده‌ی متحرک، بلکه واقعاً زنده.»

و اینو می‌دونم که اون روز می‌آد. چون من خودم اون روز رو دیدم. من خودم از اون جهنم بیرون اومدم. من خودم زنده شدم. و شما هم می‌تونید. فقط باید باور کنید. فقط باید بجنگید. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنید. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون شما، ارزشش رو دارید.

---

و حالا این رو بدون…

هیچ تاریکی‌ای ابدی نیست. هیچ دردی همیشگی نیست. هیچ شبی تا آخر صبح ادامه نداره. تو الان شاید وسط گردابی، شاید فکر می‌کنی راهی نیست، شاید باور کردی که تموم شدی. ولی تموم نشدی. تو فقط خسته‌ای. تو فقط زخمی‌ای. تو فقط یه آدمی که خیلی چیزا رو تحمل کرده و دیگه طاقتش تموم شده. ولی همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز نفس می‌کشی، همین که هنوز داری می‌خونی… یعنی یه چیز تو دلت هنوز زنده‌ست. یه جرقه. یه امید کوچیک. همون امیدی که یه روز من رو از اون جهنم بیرون کشید.

تو قوی‌تری از اون چیزی که فکر می‌کنی. تو مقاوم‌تری از اون چیزی که باورت می‌شه. تو ارزشمندتری از اون چیزی که به خودت می‌گی. گذشته‌ت رو ول کن. شکست‌هات رو ببخش. به خودت یه فرصت بده. یه فرصت دیگه. یه بار دیگه. چون یه روزی، شاید نه امروز، شاید نه فردا، ولی یه روزی می‌رسی به جایی که به عقب نگاه می‌کنی و می‌گی «خدایا، چقدر قوی شدم. چقدر جنگیدم. چقدر ارزش داشت که موندم.»

زندگی سخته، آره. ولی تو از سختی‌اش قوی‌تر می‌شی. تو از دردش می‌سازی. تو از خاکسترش بلند می‌شی. و یه روزی، تو هم دست کسی رو می‌گیری که داره غرق می‌شه، و بهش می‌گی «بمون. بجنگ. من هم اینجا بودم. من هم از این جهنم برگشتم. تو هم می‌تونی.»

تو تنها نیستی. این متن حرف دل یه نفره، ولی مال همه‌ست. مال هر کسی که یه شب، یه جایی، تو تاریکی با خودش جنگید و صبح بلند شد. مال هر کسی که هنوز وسط اون گردابه و دنبال یه دسته که بگیره. اگه تو هم این‌طوری بودی، یا الان هستی، بدون که تو فقط یه نفر نیستی تو این داستان. ما با هم بودیم، با هم جنگیدیم، و با هم زنده موندیم.

پس بلند شو. نه فردا. همین الان. یه قدم کوچیک. یه نفس عمیق. یه لبخند تلخ، ولی واقعی. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری. و این دنیا، بدون تو یه چیز کم داره. بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

و یه حرف آخر، از ته دل…

بذار برات بگم، چون شاید تو الان فکر می‌کنی هنوز یه راهی هست که تو نرفتی، یه دوره‌ای، یه کتابی، یه انجمنی، یه معجزه‌ای که فرق کنه. شاید فکر می‌کنی مشکل از توئه که هنوز پیداش نکردی. من این حس رو می‌شناسم. سال‌ها همین حس رو داشتم. ولی بذار از کسی بشنوی که خودش این راه رو تا ته رفته:

من بالای ۱۵ سال جنگیدم. ۱۵ سال. و توی این ۱۵ سال، تمام راهکارهای جهان رو امتحان کردم. هر چیزی که فکرش رو بکنی. دوره‌های مختلف مثل «مس به طلا» رو رفتم. انجمن معتادان جنسی گمنام رو رفتم. جلسه‌هاش رو نشستم، گوش دادم، قدم‌ها رو خوندم، کار کردم. داداش رضا رو گوش دادم. «راز حفره‌ها» رو خوندم. کتاب «راز کنترل شهوت» رو خوندم و بهش عمل کردم. سابلیمینال مسیج گوش دادم. هیپنوتیزم رو امتحان کردم. دوره‌ی دکتر میلاد رو رفتم. دوره‌ی سایت رهایی رو انجام دادم. دوره‌ی سایت ترک سریع رو دیدم. اپارات و یوتیوب و گوگل رو زیر و رو کردم. هر کلیپی که فکرش رو بکنی دیدم. هر مقاله‌ای که فکرش رو بکنی خوندم. هر کتابی که فکرش رو بکنی خوندم. هر روشی که فکرش رو بکنی امتحان کردم. به ریز به ریز همه‌شون عمل کردم.

پس اگه تو فکر می‌کنی یه راهی هست که من نرفتم، یه دوره‌ای هست که من ندیدم، یه کتابی هست که من نخوندم… احتمالاً نیست. من تقریباً همه‌شون رو رفتم. و بذار صادق باشم: هیچ کدوم جواب نداد. هیچ کدوم. هر بار یه مدت خوب بودم، بعد دوباره لغزش. دوباره برگشتم سر خونه‌ی اول. دوباره اون چرخه‌ی لعنتی. ۱۵ سال. ۱۵ سال شکست، ۱۵ سال درد، ۱۵ سال خودخوری.

تا اینکه یه چیز رو فهمیدم. یه چیز ساده، ولی بزرگ. فهمیدم که مشکل من «وسوسه» نبود. مشکل من «اراده» بود. من ۱۵ سال شهوترانی کرده بودم، ۱۵ سال به خودم و جسمم و روحم ظلم کرده بودم. و همین باعث شده بود که اراده‌ام نابود بشه. مثل عضله‌ای که سال‌ها بهش ورزش نرسیدی و کاملاً تحلیل رفته. اراده‌ی من مرده بود. و کسی که اراده‌اش مرده، نمی‌تونه جلوی وسوسه رو بگیره. نمی‌تونه. حتی اگه بخواد. حتی اگه هزار بار تصمیم بگیره. حتی اگه تمام کتاب‌های دنیا رو بخونه، تمام دوره‌های دنیا رو بره، تمام انجمن‌های دنیا رو شرکت کنه. چون اون عضله‌ی اراده، اون ستون اصلی، مرده. و تا وقتی اون زنده نشه، هیچ راهکاری جواب نمی‌ده. هیچ راهکاری.

و تنها راهی که جواب داد؟ تنها راهی که من رو از اون جهنم بیرون کشید و پاکم نگه داشت؟ ورزش سنگین روزانه.

آره. همین. ساده، ولی معجزه‌آسا. وقتی هر روز ورزش سنگین می‌کنی، وقتی بدنت رو به چالش می‌کشی، وقتی عرق می‌ریزی، وقتی عضلاتت می‌سوزه، وقتی نفست می‌بره… یه چیزی تو وجودت بیدار می‌شه. اراده‌ات. همون اراده‌ای که ۱۵ سال خواب بود. همون اراده‌ای که فکر می‌کردی مرده. کم‌کم، روز به روز، قوی‌تر می‌شه. مثل یه عضله که دوباره داره ساخته می‌شه. اولش سخته، اولش می‌خوای ول کنی، ولی اگه ادامه بدی، اگه تسلیم نشی، اگه هر روز بجنگی… یه روزی می‌رسی به جایی که وسوسه می‌آد، ولی تو ردش می‌کنی. راحت. بدون جنگ. بدون درد. چون اراده‌ات اون‌قدر قوی شده که دیگه وسوسه جلوش زانو می‌زنه.

من این رو با تمام وجودم تجربه کردم. این تنها راهی بود که جواب داد. این تنها راهی بود که من رو پاک نگه داشت. و الان، بعد از این همه سال، می‌تونم بگم که پاکم. نه به خاطر معجزه، نه به خاطر شانس، نه به خاطر اون دوره‌ها و کتاب‌ها و انجمن‌ها، بلکه به خاطر ورزش سنگین روزانه. به خاطر اینکه هر روز با خودم جنگیدم و هر روز قوی‌تر شدم. به خاطر اینکه تسلیم نشدم.

و یه چیز مهم رو یادت نره…

ورزش سنگین روزانه، ستون اصلیه. بدون اون، هیچی جواب نمی‌ده. ولی در کنار ورزش، تو به یه بال دیگه هم نیاز داری: کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. همون سایتی که بهت یاد می‌ده چطور به خدا نزدیک بشی، چطور با اون ارتباط بگیری، چطور ازش کمک بخوای، چطور تو لحظه‌های وسوسه بهش پناه ببری. مقالاتش رو بخون، محتواش رو دنبال کن، راهنمایی‌هاش رو بگیر. چون ورزش اراده‌ات رو می‌سازه، ولی اون سایت بهت یاد می‌ده چطور از این اراده استفاده کنی، چطور افکارت رو مدیریت کنی، چطور لغزش‌هات رو تحلیل کنی، چطور وسوسه‌ها رو بشناسی و جلوشون رو بگیری. ورزش بدنت رو قوی می‌کنه، اون سایت روحت رو.

من خودم این دو تا رو با هم ترکیب کردم. هر روز ورزش سنگین، و در کنارش، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، خوندن مقالات، دیدن محتواها، استفاده از تجربه‌ی کسایی که این راه رو رفتن. مقالاتشون رو می‌خوندم، بهشون فکر می‌کردم، سعی می‌کردم توی زندگیم پیادشون کنم. بعضیاشون همون چیزایی رو می‌گفتن که من تو دلم می‌دونستم ولی نمی‌تونستم اجراش کنم. اون‌ها بهم کمک کردن که بفهمم چرا لغزش می‌کنم، چرا وسوسه می‌آد، چرا اراده‌ام ضعیف شده، و چطور می‌تونم این چرخه رو بشکنم.

پس تنها راه، ورزش نیست. ورزش شروعشه. ورزش پایه‌ست. ولی بعدش باید بری سراغ سایت مرکز نزدیکی به خدا، سراغ کمک گرفتن از اون سایت، سراغ استفاده از تجربه‌ی دیگران. این دو تا با هم، مثل دو بال می‌مونن. با یه بال نمی‌تونی پرواز کنی. با دو بال، آسمون مال توئه.

و یه چیز دیگه، که خیلی مهمه…

روزی که شروع کردی به ورزش و کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، یه کار دیگه هم باید بکنی: مخالفت با نفس. هر روز. بدون تعطیلی. اینو خیلی جدی بگیر، چون بدون این، اون دو تا بال هم کار نمی‌کنن.

بذار برات باز کنم. نفس، همون صدای درونیه که همیشه می‌خواد تو رو بکشه سمت چیزهایی که بهت ضرر می‌زنن. چیزهایی که به جسمت آسیب می‌زنن، به روحت آسیب می‌زنن، به زندگیت آسیب می‌زنن، و گناه دارن. نفس مثل یه اژدهاست. اولش خیلی قویه. خیلی وحشتناکه. هر چی بخواد، باید همون بشه. اگه بهش «نه» بگی، داد می‌زنه، زور می‌گه، وسوسه‌ت می‌کنه، ضعیفت می‌کنه، تا بالاخره یه بار تسلیمش بشی. و هر بار که تسلیمش بشی، اون قوی‌تر می‌شه، تو ضعیف‌تر. این چرخه‌ی همون ۱۵ سالیه که گفتم.

ولی اگه هر روز بهش «نه» بگی، اگه هر روز باهاش مخالفت کنی، اگه هر روز چیزی که می‌خواد رو بهش ندی، یه اتفاق عجیب می‌افته. اون اژدهای وحشتناک، کم‌کم کوچیک می‌شه. ضعیف می‌شه. رام می‌شه. تبدیل می‌شه به یه مار کوچیک که می‌تونی کنترلش کنی. نه یه باره، نه یه شبه، بلکه به مرور زمان. روز به روز. هفته به هفته. ماه به ماه.

من اینو خودم تجربه کردم. اولش نفس من یه اژدها بود. هر چی می‌گفت، باید انجام می‌شد. ولی وقتی شروع کردم به «نه» گفتن، وقتی شروع کردم به مخالفت روزانه، وقتی شروع کردم به مقاومت، حتی تو کوچیک‌ترین چیزها… کم‌کم اون اژدها کوچیک شد. ضعیف شد. و الان، بعد از این همه سال، تبدیل شده به یه مار کوچیک که فقط گاهی هیس می‌کشه، ولی دیگه نمی‌تونه من رو بترسونه، دیگه نمی‌تونه من رو ببره، دیگه نمی‌تونه من رو شکست بده.

پس هر روز، مخالفت کن. با چیزهایی که بهت ضرر جسمی می‌زنن. با چیزهایی که بهت ضرر روحی می‌زنن. با چیزهایی که گناه دارن. بهشون «نه» بگو. نه یه بار، نه دو بار، بلکه هر روز. و بدون که هر «نه»ی که می‌گی، یه ضربه به اون اژدهاست. هر مخالفتی که می‌کنی، یه قدم به سمت آزادیه. هر مقاومتی که می‌کنی، یه زنجیر از پاهات باز می‌شه.

و یه روزی می‌رسی به جایی که اون اژدها، اون نفس سرکش، دیگه قدرتی نداره. تبدیل شده به یه مار ضعیف که تو می‌تونی راحت کنترلش کنی. اون روز، روز آزادیه. اون روز، روز پیروزیه. اون روز، روزیه که می‌فهمی تمام اون «نه» گفتن‌ها، تمام اون مخالفت‌ها، تمام اون جنگیدن‌ها، ارزشش رو داشته.

پس سه تا بال: ورزش سنگین روزانه، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس. این سه تا با هم، تو رو از هر جهنمی بیرون می‌کشن. این سه تا با هم، تو رو پاک نگه می‌دارن. این سه تا با هم، تو رو آزاد می‌کنن.

پس شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. یه «نه» به نفست. و بعد فردا هم. و پس‌فردا. و هر روز. بدون تعطیلی. بدون بهانه. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی حوصله نداری، حتی وقتی دلت می‌خواد ول کنی. مخصوصاً اون موقع.

---

پس اگه تو هم مثل منی، اگه تو هم سال‌هاست داری می‌جنگی و شکست می‌خوری، اگه تو هم همه‌ی اون راهکارها رو رفتی و نتیجه نگرفتی، بدون که تنها نیستی. بدون که راه هست. بدون که می‌تونی. ولی باید بدونی که این راه، راه سختیه. باید بدونی که زمان می‌بره. باید بدونی که اراده‌ات، مثل یه عضله‌ی تحلیل رفته، باید دوباره ساخته بشه. و تنها راه ساختنش، ورزش سنگین روزانه‌ست، در کنار کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا و مخالفت روزانه با نفس.

شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه چیز که نفست رو ببره. یه چیز که عرقت رو دربیاره. یه چیز که بدنت رو به چالش بکشه. یه «نه» به نفست. یه قدم به سمت خدا از طریق سایت مرکز نزدیکی به خدا. و بعد فردا هم انجامش بده. و پس‌فردا. و هر روز. کم‌کم می‌بینی که نه فقط بدنت، بلکه اراده‌ات هم قوی می‌شه. و اون موقع، پاکی دیگه یه آرزو نیست. یه واقعیته. یه چیزیه که هر روز زندگی می‌کنی.

تو می‌تونی. من باور دارم. چون خودم بودم. چون خودم از اون جهنم برگشتم. چون خودم با ورزش سنگین، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس، اراده‌ام رو از نو ساختم و پاک شدم. و تو هم می‌تونی. فقط باید شروع کنی. فقط باید بجنگی. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنی. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون تو، ارزشش رو داری.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

⚠️و یه حرف آخر به عنوان مدیر این سایت⚠️

من این کامنت رو تو تمام بخش‌های سایت گذاشتم. تو مقالات، تو بخش‌های مختلف، تو همه جا. نه برای اینکه اسپم کنم، نه برای اینکه فقط یه حرف بزنم و برم. گذاشتم چون می‌خوام بمونه. چون می‌خوام سال‌ها بعد، وقتی من نیستم، وقتی این سایت دست‌خوش تغییر می‌شه، وقتی کامنت‌های جدید میان و می‌رن، این حرف هنوز اینجا باشه. ثابت. محکم. زنده.

شاید یه نفر امروز بخونتش و ازش رد بشه. شاید یه نفر فردا بخونتش و یه کم فکر کنه. شاید یه نفر ماه‌ها بعد، تو یه شب تاریک، تو اوج ناامیدی، بیاد این سایت رو باز کنه و این حرف رو ببینه. و شاید همون یه نفر، همون یه شب، تصمیم بگیره که بمونه. تصمیم بگیره که بجنگه. تصمیم بگیره که زنده بمونه.

من نمی‌تونم همه رو نجات بدم. ولی می‌تونم این حرف رو بذارم و بذارم بمونه. تا شاید یه روزی، یه جایی، یه نفر، نجات پیدا کنه. و اگه اون یه نفر نجات پیدا کنه، تمام این کار، تمام این نوشتن، تمام این موندگاری، ارزشش رو داشته.

پس این حرف اینجا می‌مونه. برای تو. برای اون کسی که هنوز نیومده. برای هر کسی که یه روزی، تو یه شب تاریک، این سایت رو باز می‌کنه و دنبال یه چراغ می‌گرده.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

سلام دوستان امیدوارم حال دلتون خوب باشه  بهتون پیشنهاد می کنم کتاب عادت های اتمی جیمز کلیر رو حتما بخونین  چون دانشتون رو در زمینه عادت ها بالا می بره و  باش می تونین هر عادت بدی رو ترک کنین و کلی عادت خوب بسازین موفق باشین 

سه دقیقه در قیامت

سلام بر ابراهیم

موسیو کمال

قرار مهنا

مسافر کربلا

طیب

سرباز روز نهم

قرار بی قرار

در مکتب مصطفی

از چیزی نمی ترسیدم(خاطرات خود نوشته شهید سلیمانی)

همسفر تا بهشت __مطلع عشق__دوره طلایی عقد ___تکه هایی از یک کل منسجم___سه شنبه ها با موری___سر هیدرا___کتاب خلا موقت___قمارباز___مردی به نام اوه___روایت بازگشت__کتاب سقوط تبلیغات و ظهور روابط عمومی___جنگ شکر در کوبا___آنچه با پول نمی توان خرید__آب بابا ارباب___بادبادک باز___نوآفرینی___طرحی برای آینده___هژمونی یا بقا__بهره کشی از مردم__عشق های خنده دار__اینترنت ما: جایی که فلسفه به تکنولوژی می رسد__موشها و ادم ها__جنایت و مکافات__جنگ و صلح و آناکارنینا__مرگ ایوان ایلیچ__کتاب مردی در تبعید ابدی ___کتاب: انسان بی نقص___پیرمرد و دریا و جهان‌بینی همینگوی__کتاب فقر احمق می کند __آرمان شهری برای واقع گراها___مسخ__کتاب «زندگی سخت است

سلام عاشقتونم بخونید حال کنید 

سلام دوستان عزیز

توصیه بسیار جدی و کار آمد دارم براتون بدون هیچ هزینه و خونریزی :)

برید داخل اینترنت کتاب ترک پورن به روش آسان رو دانلود کنید و بخونید حجم کتاب کم هستش و به صورت رایگان میتونید پیداش کنید 

واقعا جوابگو هستش

بچه ها یه کتاب هست در خصوص حالا کلا عادت های بد یا شهوت و اینا، اسمش راه های کنترل شهوت و چشم هست که از مجموعه ی کتاب های ترگل و... هم هست ینی ناشرشون یکیه 

اگه جایی دیدید بخونید خیلی کمک کننده است و خوندنتون اینطوری نباشه که بعدش ولش کنید بره، نه! هر چند وقت یه بار باید دوباره بخونیدش که قشنگ توی ذهنتون بمونه مطالبش و کهنه نشه. 

هر کس کتاب تندتر از عقربه ها حرکت کن

رو نخونه نصف عمرش بر فناست

داستان شرکت دانش بنیانی که از صفر ,ایران رو وارد چهار کشور تولید کنندکان شتاب دهنده خطی یکی از  پیچیده ترین دستگاه های درمان سرطان کردن

وافعا انگیزه میگیرید و درس که فقط چشمتون به خدا و اهل بیت باشه و با تفکر جهادی هر مانع رو میشه شکوند

سلام خدمت همه دوستان عزیز و موفق

وقت بخیر

در این کامنت میخواهم کتاب (قدرت شروع ناقص ) نوشته ای از جیمز کلیر و به چاپ انتشارات میلکان را معرفی کنم.

این کتاب میاد و برخی از کار هایی که از قبل در فهم  ما شکل گرفته و تاثیر گرفته از جهان اجتماعی است را صحیح کند و با کار های درست تر جایگزین کند.

با یک داستان از کتاب شروع میکنم

کارهای فوری و مهم

ما در زندگی دو نوع کار داریم فوری و مهم 

کار های فوری مهم نیستند و کار های مهم فوری نیستند.

حلا یعنی چی؟

کار های مثل چک کردن گوشی ،بازی کردن،تماشای مسابقه کار های فوری هستند. کار های فوری تاریخ انقضا دارند و زمان دار. یک نکته بد راجب این کاراها این است که تمامی ندارد و روز افزون اضافه می شوند. کمترکسی پیدا می شود که بگوید کار های فوری من در آینده من تاثیری زیادی داشته.

به طور مثال برای خودتان خوردن بستنی یا خوراکی را در نظر بگیرید . این فقط یک کاری فوری است و در آینده شما نقشی نخواهد داشت. حتی شاید در روز بعد هم از یادتان برود 

اما کار های مهم فوری نیستند . یعنی زودگذر نیستند. بهتر است به آن  کار های بنیادی  بگویم. مثل ارتقا خود در حوضه تخصصی کاری، دیدن دوره، ورزش کردن و .......  .

این کارها تعداد کوچک تری دارند اما اهمیت بالاتر هستن و موثر تر در آینده شما.

بهتر آن است که کار های مهم خود را در لیستی بنویسیم و انها را در الویت بالاتری نسبت به کار های فوری قرار دهیم .

سلام به همگی 

امیدوارم شما قلب‌های پاک همیشه در پاکی و دوستی با خدا بمونید.

رفقا از همه خواهش میکنم که حتما حتما کتابی که میخوام معرفی کنم بخونید. اصلا باید جمعا توی چله‌هامون بخونیم. من ۵ جلد ازش خوندم. عالیه. مخصوصا برای نوجوان ها. 

اگه میخواید با خدا دوست بشید و طعم شیرین رفاقت خدا رو بچشید خواهشا برای امتحان کردن هم بخونید.

شاید تعجب کنید که چرا دارم اینقدر اصرار میکنم. چون زندکی من رو این کتاب عوض کرد. واقعا قلبا دوست دارم شما هم این حس شیرین رو تجربه کنید و هیچ سود مالی و دنیایی برام نداره.

اسم مجموعه کتاب: طعم شیرین خدا هست نوشته محسن عباسی ولدی 

وقتی همون جلد اول رو بخونید تازه می‌فهمید خدا کی هست و خدایی که تو ذهن ما هست درست نیست.

• کتاب سه دقیقه در قیامت واقعا کتاب قشنگیه وبه شخصه خیلی روی من تاثیر گذار بود ..

سلام علیکم

کتاب های کنترل شهوت ، ایکیگای ، تصمیم گرفتم خودم باشم ، قانون جذب ، شکرگزاری رو حتما پیشنهاد می کنم در تابستان باقی مونده بخونید

سلام کتاب تعلق برای دوستانم در این سایت فوق العاده است اگر بخونید پشیمون نمیشید متوجه تغییر قبل و بعدتون میشید حتما

سلام عزیزان امیدوارم حال دلتون خدایی باشه،

کتاب نیروی حال از اکهارت تول رو حتما بخونید. خیلی به متمرکز شدن حواستون به زمان حال و افزایش تمرکز و آرامشتون کمک میکنه

التماس دعا💙

سلام کتاب معجزه شکرگزاری نوشته خانم راندا برن رو حتما بخونید کتاب خیلی مفیدیه👍

کتاب تفکر بهتر زندگی بهتر حتما بخونید ذهنو کلا مجدد برنامه ریزی میشه

سلام کتاب یک قدم تا لبخند و جلد دومش خیلی خوبه حتما یک نگاهی بهش بندازین یا حق..

سلام کتب پی دی آف داداش رضا واقعا کمک کننده هست تون ها رو بهتون توصیه میکنم 

سلام،ماشا...،من اولین باره چشمم ب این مقاله افتاد:>...چقد باحاله!

کتب زیادی نخوندم ولی: چهار اثر از فلورانس اسکاول شین، جالبه و در حیطه شکرگزاری و اثراتش و همینطور قدرت تلقین (به طور غیر مستقیم یا مستقیم درست یادم نیست!)و ... است.

#تیکه_کتاب

_حسن نیت و افکار مثبت مثل هاله ای است ک گرداگرد صاحب خود را فرا می گیرد و او را از آسیب ها مصون می‌دارد.

_اندیشیدن به گذشته و داشتن هراس از آینده مانع لذت بردن از <حال> می‌شود.

_کسی ک آرزوی ثروتمند شدن دارد،باید ذهنی غنی از ثروت داشته باشد=این امری بدیهی است که هدیه دادن به مانند نوعی سرمایه گذاری است و خساست داشتن و خرج نکردن نه تنها موجب انباشت ثروت نمیشود،بلکه موجب از دست رفتن آن هم می‌شود.

_کسی ک همواره در فکر و خیر صلاح دیگران است،خود در آرامش به سر خواهد برد.

_زمانی ک خداوند انسان را اشرف مخلوقات نامید،منظورش همین انسان بود.انسانی ک پا به سرزمین پندار های نیک و ملکوتی می گذارد و آیینه ی تمام نمای روح خداوند می‌گردد و انعکاسی از وجود او روی زمین است.

😂خب کافیه تا کل هایلایتارو ننوشتم!

یا علی،در پناه نور

سلام

کتاب(من و لذت زندگی با هیولا)از(بو ایسبت)

اگه از اضطراب رنج میبرید این کتاب فوق العادست✨

سلام

کتاب زن(فاطمه فاطمه است)از(علی شریعتی) 

سلام ✨

کتاب(قدرت شروع ناقص)از(جیمز کلییر)

دشمن پیشرفت نه شکست است،نه موفقیت. دشمن پیشرفت بی حوصلگی،خستگی و نداشتن تمرکز است.دشمن پیشرفت تعهد نداشتن به روند است.زیرا روند همه چیز است.

سلام

کتاب(رهایی از تکبر پنهان)از(علیرضا پناهیان)

رسول خدا(ص)در وصیتش به ابوذر می فرمایند:گاهی انسان به واسطه گناهی به بهشت داخل میشود.ابوذر از رسول خدا(ص)می پرسد:چطور چنین چیزی ممکن است؟حضرت می فرمایند:وقتی گناه موجب شود که انسان بفهمد در اعماق وجودش چه خبر است و عیوب خود را شناخته و درمان کند،این مایه‌ی بهشت رفتنش خواهد شد.

حسین گونه زندگی کنید که تمام عاقبن بخیری را در همین راه است و همیشه یاد و خاطره شهدا را زنده نگه دارید. چون شهدا همیشه زنده اند و من وجود آن‌ها را در زنگی خود همیشه احساس می کردم.

#وصیت‌نامه‌شهید

کتاب مهمان شام/شهید سید میلاد مصطفوی

کتاب انسان ۲۵۰ ساله برگرفته از بيانات رهبر انقلاب خیلی خوبه برای کسانی که میخوان تاریخ رو تحلیلی و شیرین بخونن.

سلام📚

کتاب(کتابخانه نیمه شب)از (مت هیگ)

اگه هدفت رسیدن به چیزی باشه که با ذاتت در تضاده،همیشه شکست میخوری.هدفت باید این باشه که خودت باشی،که مثل خودت رفتار کنی و به نظر برسی و فکر کنی،که حقیقی ترین نسخه‌ی خودت باشی.از خودت بودن استقبال کنی.تشویقش کنی.دوستش داشته باشی.برای رسیدن بهش سخت تلاش کنی.وقتی هم کسی مسخرش می‌کنه یا بهش دهن کجی میکنه،محل نداری.شایعات بیشترشون در واقع حسادتن و فقط ظاهرشون رو تغییر دادن.سرت رو بنداز پایین.استقامتت رو حفظ کن.به شنا کردن ادامه بده.

سلام، عیدتون مبارک🤍

کتاب(انسان در جست‌وجوی معنا)از(ویکتور فرانکل)

هرکس باید خودش معنای زندگی را پیدا کند و مسئولیت آن را بپذیرد.اگر در این امر موفق شود،با وجود همه‌ی تحقیرها باز هم رشد خواهد کرد. فرانکل به این گفته‌ی نیچه علاقه‌ی خاصی دارد:«کسی که چرایی برای زندگی کردن دارد،از عهده‌ی چگونگی آن برخواهد آمد».

سلام🤍

کتاب (رهایی از گناه)از(علیرضا پناهیان)

در جریان تربیت،برنامه پذیر بودن و سپس برنامه ریز بودن بسیار لازم است.در جریان خودسازی هم برای اینکه بتوانیم به ترک گناه موفق شویم و محبتمان را به خداوند افزایش دهیم،باید سعی کنیم همه‌ی زندگی مان با برنامه باشد و نظم را وارد زندگی خودمان کنیم؛ در این صورت حال معنوی بهتری را تجربه خواهیم کرد.

تیکه ای از کتاب دالان بهشت

عشق زیباست دوست داشتنی است به شرط آنکه شهوت نهایت آرزوی آدمی نباشد اما افسوس ....

وقتی کتابو تموم کردم به قدری از ازدواج خوشم اومد که به دختر داییم پیشنهاد دادم«همبازی بچگیم بود و همیشه دوسش داشتم ولی هیچ وقت جرأت نکردم بهش بگم» اونم قبول کرد این تابستون هم عروسیمه

انشالله همتون خوشبخت بشین❤️

سلام داداشا آجیا گنگیا مشتیا و ...

کتاب دالان بهشت رو التماستون میکنم حتما بخنونین یک رمان بسیار زیبا و جذاب درباره ازدواج و عشق هست

من کتابای زیادی خوندم و عاشق مطالعه ام اصلنم عادت ندارم کتابی رو بیشتر از یک بار بخونم ولی این کتاب به قدری محشر بود که من دو بار خوندمش واقعا اگه نخونین لذت بزرگی رو از دست دادین اگه پول ندارین میتونین رایگان صوتیش رو گوش کنید خانمی که فایل صوتی کتاب رو درست کرده واقعا دمش گرم سیماش خوب نیست 😅 ولی صدای گرم و خوبی داره

کتاب" راز های ارتباط با جنس مخالف "هم توصیه من به شماست و اینکه داخل آپ فراکتاب هم با هزینه کم میتونید تهیه کنید 🌱

 قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ ۖ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ

بگو خدا مرا بس است. توکل کنندگان براو توکل میکنند.

                                                                          #قرآن 🍃

وقتی برای اولین بار شروع به جنگیدن برای رویاهایمان می کنیم، هیچ تجربه ای نداریم و اشتباهات زیادی مرتکب می شویم اما راز زندگی این است که اگر هفت بار زمین خوردی، هشت بار برخیزی

#کیمیاگر_پائولو کوئیلو

#تیکه_کتاب🌾

هنگامی که احساس خشم یا سردرگمی میکنی، سعی کن به خودت بخندی.
به زنی که از تردید‌ها و نگرانی‌ها رنج می‌برد و می‌پندارد مشکلاتش مهم‌ترین عامل در این دنیایند، بخند.
بیشتر مشکلات ما از این امر به وجود می‌آید که از قوانین تبعیت می‌کنیم.


📕 #ساحره‌ی_پورتوبلو
✍ #پائولو_کوئلیو

 

باور هایمان را از خود و دنیای اطراف تغییر دهیم و به عبارتی ابتدا خود را بهتر بشناسیم.

سپس آنچه را که اتفاق می افتد به عنوان نتیجه رفتارمان بپذیریم. پذیرش نتیجه طبیعی رفتار هایمان مهم ترین دیدگاهی است که باید در وجودمان نهادینه شود. مشکلات رفتاری، گفتاری و پنداری دیگران راحت تر درک میشوند؛ اگر ما تفاوت دیدگاه هایمان را بپذیریم و از طرفی وقتی از خود شناخت پیدا کردیم به مراتب، بهتر، مسئولیت رفتار هایمان را عهده دار میشویم.

#لبخندی به رنگ شهادت🌱❤️

شهید عباس دانشگر 

چیزی که اجتناب‌ناپذیر است رنج است. با قبول پذیرش شجاعانه‌ی رنج زندگی تا آخرین لحظات عمر پرمعنی خواهد بود.

به واژه اي دیگر انسان موجودي است که در نهایت، خود سرنوشت خویش را به دست می گیرد. انسان، تنها زندگی نمی کند بلکه در هر لحظه تصمیم می گیرد و اراده می کند که چگونه زندگی کند و لحظه ای دیگر چگونه باشد.

#انسان در جستجوی معنا

ویکتور فرانکل 

پس در «جان جهان» غرق شد و دید که «جان جهان» مظهری است از «پدیدآورنده یکتا»... و پدیدآورنده یکتا را در وجود خود یافت... و خود را نمادی از او دید.🌱

#کیمیاگر

پائولو کوئیلو 

چقدر تنهام توی این قسمت😂

یعنی هیچکس کتاب نمیخونه؟! 

بخدا کتاب خیلی خوبه😁😜

🌾🌾🌾

گفت: آدما با رویاهاشون زندگی می کنن
گفتم : چرا که نه ؟ مگه چیزی غیر از رویا هم وجود داره ؟
گفت : آره تموم شدن رویاها..!

📙 #عامه_پسند
👤 #چارلز_بوکوفسکی
 

🤞✌🖖

سلام

من تو بازار یه دوری زدم ولی کتابی که بخواد فلاسفه و علمای بزرگ دین و معرفی کنه ندیدم

پیشنهادی چیزی دارید؟

مثلا درباره زندگی نامه ملاصدر یا شیخ بهای و فلاسفه دینی و حتا دانشمندان اسلامی باشه

متن ناب🌱🌈

شجاعت فقط این نیست ک انتهای شب همه چراغا رو خاموش کنی و تنهایی بشینی تو تاریکی مطلق یه فیلم ترسناکو تا آخرش ببینی!
شجاعت میتونه این باشه که وقتی زمین خوردی ، دوباره بلند شی و به راهت ادامه بدی ، اونم بدون اینکه ذره ای از اشتیاق و حست نسبت بهش کم شده باشه...
شجاعت یعنی محکم قدماتو برداشتن ، تو جاده ای که هیچ شناختی از اتفاقات پیشِ روت نداری...
شجاعت یعنی به خودت ایمان داشتن ، اونم زمانی که هیچکس جز خودت بهت ایمان نداره...
شجاعت یعنی این تصمیم قلبی تو ، برای رسوندن خودت به دونه دونهِ آرزوهات..‌‌.

🤞✌