ایجاد عادات خوب

Blog title

بسم الله الرحمن الرحیم

سلاااام دوستان عزیزم

ان شاءالله که حال همگی خوب باشهه🌺

آبجی صبام

با یه پست جدید و بسیار مهم در خدمت

شما هستم

مقدمه " ایجاد عادات خوب

"👌

وقتی تو زندگیمون تصمیم میگیریم یه

قدمی برداریم... یه گناهی رو ترک کنیم...یا یه عادت مثبت بیاریم توزندگیمون...

قطعااااا با ترس مواجه میشیم وشک...نکنه نتونم؟؟نکنه اینبارم مثل دفعه های قبل نتونم دوام بیارم؟

نکنه بلغزم؟

ولی تو اگر شروع هم نکنی،یعنی شکست رو ازهمون اول قبول کردی!

پس چرا بخودت یه فرصت دوباره ندی😍

اگر اینجا هستی حتمااا حکمتی توکاره...

اصلا بی حکمت نیست که اینجایی...قدر بودنت رو بدون وشک رو بریز دور و بااطمینان ادامه مطالب رو بخون😍❤️

باترسات روبه رو شو و تسلیم نشو... هربار که نشده بذاریش کنار، یه درس جدیدی یادگرفتی...شک نکن...

پس اینبارم یا موفق میشی یا یه درس جدیدی یادمیگیری💪

قدم اول "ایجاد عادات خوب":

وقتی تصمیم میگیریم قدمی توزندگی هامون برداریم...

گناهی رو بذاریم کنار...🥺

کارنادرستی رو حذف بکنیم...😒

کاردرستی رو بیاریم توزندگیمون...👌

باید یـــــکـــــ چــــــــرایی محکم داشته باشیم...

بعبارتی چرا من میخوام فلان گناه رو انجام ندم؟؟؟؟؟🤔

چرا میخوام فلان عادت خوب رو بیارم تو زندگیم؟؟؟؟

چراااا قراره تو فلان دوره شرکت کنم؟؟؟؟

وووووصدها چرایی دیگه👍

چرا بیان این علت ها وپاسخ به چرایی ها مهمهههه حالا؟؟

چون بعد یمدت که گذشت،تو نسبت به روزای اول انگیزه ت میاد پایین.

خب الان تو ومیمونی و لذت مسیر قبلی و چیزی که باعث میشه هنوووووز بمووونی توراه،علت محکمه🎯

علتی که خودت قانع شده باشی...

پس شروع کن به نوشتن وصحبت باخودت که من چرا دقیقااااا میخوام به عادت مثبت بیارم تو زندگیم ؟؟

قراره چی به زندگیم اضافه بشه؟؟؟؟

وچرااااا ؟؟؟

پس تاهنوز ابتدای مسیری دودو تاچهارتا کن... وعلت تغییرت رو مشخص کن😌

😍😍قدم دوم"ایجاد عادات خوب":

وقتی میخوایم تغییری ایجاد کنیم در زندگی هامون... قدمی برداریم... گناهی ترک کنیم... یا کاردرستی رو بیاریم تو برنامه هامون...

ویه نحوی یه حرکت مثبت بزنیم💪

نجواهای شیطانی رو بیشتر از همیشه میشنویم...انگار شیطان بیشتر توجه میکنه...نفس بیشتر وسوسه میکنه...

برخوردی که تو باید داشته باشی ناامیدی نیست❌

رهاکردن نیست❌

اینکه بخودت بگی دیدی نتونستم!

دیدی من ادمش نیستم!

نیست❌

بلکه باید به دید فرصت بهش نگاه کنی😍💪

فرصتی که برای تو حکم تمرین روداره که بتونی درمقابل هوای نفس بایستی و اراده خودتو تقویت کنی👌

ما اینجا دقیقا بخاطر همین اومدیم که بتونیم اراده خودمون رو تقویت کنیم👏وازاون حالت انفعالی و کنترل نداشتن روی هوای نفس خود دربیایم👍❤️☺️

پس تو باید تازه پذیرای این چالش ها وفرصت هایی باشی که شیطان میندازه تومسیرت...

همیشه هم همینطوربوده...که یه محض اینکه تصمیم میگیری مثلا غیبت رو ترک کنی!

یهو تو جمعی قرارمیگیری که مدام غیبت میکنن😉

خب تو هم نیازبه همین داری دقیقا...

وگرنه تو شرایط عادی که نه جمعی هست...تویی که میخوای این گناه رو ترک کنی چطور ترک میکنی؟؟؟

ببین بعضی چیزا اصلا به حرف نیست که بگی اوکی من دیگه غیبت نمیکنم دیگه گناه نمیکنم!!!

بعضی چیزا تو عمل باید نشون داده بشه که ببینیم عملکردت چطوره؟

تومیدون عمل چقد میتونی خودکنترلی داشته باشی💪❤️

پس امروز دام هایی که شیطان برات پهن میکنه رو بپذیر و به دید تمرین بهش نگاه کن چون قراره همین چالش ها، سکوی پرتابی برات بشن که تاپایان مطالب به یه اراده نسبتا خوبی رسیده باشی😊😍❤️

به قدم سوم"ایجاد عادات خوب" خوش اومدی رفیق❤️

ان شاءالله که قدم به قدم وهرروز به نکاتی که میگم دقت کنی و هرروز یه قدم کوچیک تومسیر تغییر برداری👊

این بخش بیشتر در ارتباط با حذف عادت منفیه

وقتی میخوای عادت منفی رو اززندگیت حذف کنی...اون عادت رو برمیداری امااااا جای خالی اون تو روحت باقی میمونه...

به اصطلاح یه "خلأیی"درونت حس میکنی...

که بعد چندروز کمبودش رو بیشتر احساس میکنی👌

ومثل گودالی تو زندگیت میمونه،که بایستی جایگزین براش انتخاب کنی☺️

جایگزینی مناسب با شرایط خودت و صحیح✅

این جایگزین میتونه هرکارمثبتی باشه...

ولی باید کاری باشه که در تو لذت ایجاد کنه و علاقه بهش داشته باشی👌

نه صرفا فقط انجام یه کاردرست👍

این کارهای لذت بخش ودرست، مسیر پاکی شمارو آسون ترمیکنه😍

پس ازتون میخوام تو همون دفتری که انتخاب کردید،سرفصلش بنویسید

"چه کار مثبت ولذت بخشی هست که میتوتم جایگزین این عادت منفی خودم کنم؟"

وزیرش پاسخ هاتون رو بنویسید✍

به قدم چهارم "ایجاد عادات خوب" خیییلی خوش اومدی❤️

ان شاءالله که حالتون خوب باشه☺️

وقتی تو مسیر تغییر قدم برمیداریم...

وقتی میخوایم عادت مثبتی رو بیاریم توبرنامه مون...

یا عادت منفی رو حذف کنیم...

یا گناه نکنیم...

چیزی که ممکنه فکر تورو درگیر کنه طولانی بودن مسیر تغییره...

بعبارتی بخودت میگی خب من نهایت تاچندروز میتونم پاک بمونم یا کار خوبی رو انجام بدم؟!!

تاچندروز میتونم گناه خودارضایی رو انجام ندم؟؟؟

تاچندروز میتونم این عادت منفی رو حذف کنم؟؟؟

وهمین نگران اینده بودن و نگران روزای طولانی آینده میتونه روی اراده ت اثر منفی بذاره.

بعبارتی فکر کردن به اینده هرچیزی ممکنه نگرانی ایجادکنه...

ولی اگر تااینجای مطلب بامن همراه هستین و قدم به قدم بامن حرکت میکنید:)

امروز هم این قدم رو بامن بردارید،تحت عنوان:

"امروز فقط برای امروز"

یعنی چی؟

🌸امروز فقط برای امروز پاک میمونم💪

🌸امروز فقط برای امروز ازچشمام مراقبت میکنم💪

🌸امروز فقط برای امروز اون کاراشتباه رو انجام نمیدم💪

🌸امروز فقط برای امروز یه قدم درجهت ایجاد اون عادت مثبت قدم برمیدارم💪

🌸من امروز کاری به گذشته ها...شکست ها...نشدن ها...لغزش های دیروز ندارم!

وکاری به اتفاق هایی که قراره دراینده رخ بده ندارم... وفقط امروز نهایت تلاشم رو میکنم که پاک زندگی کنم💪

سعی کن تو همون دفتر اول صبح همچین جملاتی بنویس و زیرش امضا کن وتعهد ببند که امروز در گذشته ها واشتباهات گذشته ت سیر نمیکنی... در اینده هم غرق نمیشی👌

امروز فقط برای امروزت هرکاری ازدستت برمیاد رو انجام بده❤️

وقتی بااین دیدگاه جلو بریم... یهو بخودمون میایم میبینم واااای من ده روز پاک موندم...وااای من ۲ماه پاک موندم...وااای من ۶ماه پاک موندم...من۱ماه مرتب ورزش کردم و....

بلهههههه

یادمون نره پاکی مارو همین تک تک این روزای پرتلاش میسازه که قراربود باهمه روزای ما فرق کنه😊

واقعاااا امروز جوری برای تغییر زندگیت....براحذف اون عادت منفی که توذهنته...تلاش کن...که انگار نه دیروزی هست ونه فردا✨

امروز بدرخش...

امروز با خودت عهد ببند...

امروز براخودت کم نذار...

نهایت تلاشت روبکن...

#فقط_برای_امروز

#تعهد🤝

به قدم پنجم"ایجاد عادات خوب"خوش اومدی♥

همینطور که درمسیر تغییر قدم برمیداریم... توجه به این نکته و مسئله ضروریه...

که چیزی که تو نیاز داری "تلاش بین"بودنه و نه "نتیجه بین"بودن...

بذار مثال بزنم...

تو اومدی تو مسیر تغییر..خب؟

ممکنه روزی چندبارم خودارضایی میکردی...

یا ممکنه روزی چندبار غیبت میکردی...

یاممکنه روزی چندین بار کنترل عصبانیتت رو ازدست میدادی...

و....

همچنان مابقی عادت بد و ومنفی که درنظر داری👍

ووووولی

الان بجای ۵ بار خودارضایی مثلا روزی ۱بار خودارضایی انجام میدی ...

یا بجای هفته ای یه بار...الان دوسه هفته یه بار انجام میدی...

ایا میشه گفت تو یه شکست خورده ای؟؟؟؟؟

میشه گفت تو یه ادم لغزشی هستی؟؟؟؟

نهههه اصلااااا...

حداقلش اینکه ازنظر من تو نه تنها لغزشی نیستی... بلکه خیلی هم رشد داشتی😍💪

ولی خدااایی اکثررررا نسبت بخودشون چه دیدگاهی دارن؟؟؟

اکثرا نسبت بخود دید "نتیجه بین"دارن😐

تااینکه "تلاش بین"باشن.

خدا به اون خداییش تو قرانم بارها اشاره کرده تلاش بنده من مهمه... و نگفته نتیجه تلاشش مهمه!

بعد تو نسبت بخودت نتیجه گرایی!!

پس کی قراره تلاش هات رو ببینی☹️

اتفاقا تو مسیر تغییر که نتیجه یهو مشخص نمیشه!

همه چی کم کم جلو میره... پس اگر قراره تلاش هارو درنظر نگیری که انگیزه ت میاد پایین برای ادامه مسیرت 👌

سعی کن به کوچکترین تلاش هات واکنش مثبت نشون بدی❤️

فعلا به تلاش هایی که انجام میدی توجه کن نتیجه هم میرسه💪

به قدم ششم "ایجاد عادات خوب"خوش اومدی🪷

همچنان که در مسیر تغییر قدم برمیداری...

یه جاهایی باید خودتو نشون بدی👌

یه جاهایی نیازمنده "استقامته"

یعنی بخودت ثابت کنی بلههههه من تو مسیرم ثابت قدم میمونم👌

ممکنه این کار اسون هم نباشه... ماهم وعده اسون بودن مسیر تغییر رو ندادیم:)

گاهی ممکنه سخت باشه... هرچند تو تمام وسیله های مورد نیاز هم همراهت باشه بااااازمممم باید یسری سختی هارو تحمل کنی یه جاهایی👌👌

تو مسیر تغییر ممکنه خسته بشی...کلافه بشی...تحملش برات سخت باشه...

اما جا زدن نداریم❌

برگشت نداریم❌

عقب گرد نداریم❌

یه مسیررو اشتباه رفتی... الان یهو نمیشه بپیچی...میانبر بزنی...بری تو مسیر درست!

باید اول یه دور برگردون بگیری😊👍

بگردی همون مسیری که اشتباه رفتی!

حالا میای می ایستی جای اول اولت... حالا روی چهارراه میتونی راه درست رو انتخاب کنی و طی کنی💪

این برگشت از اون مسیر غلط متاسفانه تپه و چاله زیاد داره و جاده صافی نیس😁

دست انداز داره...خسته کننده س... بعضی وقتا با خودت میگی چرااخه این مسیر رو اومدم که الان باید تاوان بدم!

دقیقاااااا هم باید ازهمین مسیر بگذری... که برات تجربه بشه... تاوانش رو پس بدی...که هروقت خواستی بپیچی تو مسیر غلط...یادت بیاد چقدر تاوانش سنگین بود👍

هر وقت که میخوای تسلیم بشی و با ما همراه نباشی...

یادت باشه تو بالاخره باید این مسیررو بیای...

حالا الان نه...یه وقت دیگه...

وهرچقدر بیشتر مسیر غلط رو ادامه میدی و

تــــــغیـــــــر رو به تأخیر میندازی!

برگشتت سخت تر میشه🤗

پس استقامت نشون بده و مسیرت رو ادامه بده❤️

به قدم هفتم "ایجاد عادات خوب"خوش اومدی😍

تو قدم قبلی گفتیم یوقتایی باید در مسیر تغییر سختی کشید... باید تاوان راه اشتباه رفته رو پس داد👌

در ادامه قدم قبلی،این رو اضافه کنم که یه چیزی رو در مسیر تغییر خووووب بهش دقت کن

اونم چیزی نیس جز😊👇

"دلــــــسوزی بـــــه حــــــال خـــــود ممنـــــوع"

گاهی شروع میکنی به دلسوزی بحال خودت... مثلا تا یخورده سختی بهت وارد میشه سریع بخودت راحتی میدی... سریع رست میدی بخودت😐

اونم زمانی که برای راحتی جایی وجود نداره...

خودتم میدونی نباید روحت رو... نفست رو راحت طلب باربیاری...

تو مسیر تغییر نباید سوسول بازی در بیاری💪

باید سختی بکشی... باید ادامه بدی... جنس تغییر ازهمینه...

وقتی نازک نارنجی باشی، سریع میری کنار یهو میبینی کلا تو مسیر قبلی قرارگرفتی!

پس بخودت راحتی الکی نده...برا خودت دلت نسوزه تو مسیر تغییر...بذار یخورده روحت سختی بکشه👍

بذار بدونه مسیر اشتباه همش لذت و خوشی نبوده که...

بعضی ها این دلسوزی بحال خود رو بیان هم میکنن...

تو پیام هایی میدین قشنگ مشخصه که در حال دلسوزی به حال خوده!

و همش میخواد بگه حال من خیلی بده... من دارم خیلی سختی میکشم!

خب این سختی ها طبیعت این مسیره😊

تا یخورده روحت سختی دید... وا نده...تحملش کن... بذار اراده ت تقویت بشه... بذار روحت نازک نارنجی نشه...

بذار یه پوسته روحی قوی ایجاد بشه که با خراش های جزئی بعدی... تسلیم نشی😉

به قدم هشتم "ایجاد عادات خوب"

خوش اومدی:)

حالا که وارد مسیر تغییر شدی... و متوجه شدی

باید سختی بکشی... تاوان پس بدی...از موانع عبور کنی... اراده ت رو تقویت کنی...

بایستی این رو هم اضافه کنی به موارد که،استفاده از ابزار های معنوی تاثیر خیلی خوبی توی روند تغییرت میذاره👌

چطوره که هیچ ادمی بدون وسیله و ابزار راهی دریا نمیشه!

چطوره که هیچ ادمی بدون ابزار وارد هواپیما نمیشه!

مسیر تغییر هم این مدلیه☺️

بدون ابزار نمیتونی قدمی برداری...

یا بهتره بگم با ابزار کمکی مسیرت راحت تر

و هموار تر میشه😊👍

یه دسته از این ابزار ها "ابزار نیروی معنوی "هست✅

بایستی تو این مسیر از نیرو های معنوی یعنی خدا و اهل بیت علیه السلام استفاده کنی تا اونا مسیررو برات اسون تر بکنن💪

و با آرامش خاصی مسیر تغییرت رو طی بکنی...

پس این روزا👇

میتونی از قرآن استفاده کنی😍

یا حداقل این روزا با خدا حرف بزن😍

با هر کدوم از اهل بیت که بیشتر مأنوس هستی ارتباط بگیر🥰

حتی میتونی نیت این تغییرت رو بذاری رضایت خدا و اهل بیت علیه السلام

وچه نیتی قشنگ تر از این🥹

ابتدای مسیر تغییر ممکنه زیاد حس نکنیم...

ولی به مرور متوجه میشیم قدرت ما برای ادامه مسیر کافی نیست... ما به یه قدرت بیشتر احتیاج داریم تا بتونیم هوای نفس خودمون رو زمین بزنیم...

و خدا واهل بیت کمک کننده هایی هستن که👇

هرجا قدرت ما کم باشه برامون جبران میکنن😍

هرجا انرژیمون بیاد پایین تجدید انرژی میکنن😍

هرجا تو دوراهی گناه یا پاکی قراربگیریم و ندونیم چیکار کنیم مارو برمیگردونن😍

هرجا ندونیم قدم بعدی تغییرمون چیه،بهمون قدم بعدیمون رو نشون میدن😍

تا زمانی که در دستان خدا واهل بیت علیه السلام به سمت جلو حرکت میکنیم هیچ نگرانی وجود نداره🥰

به قدم نهم "ایجاد عادات خوب"

خیییلی خوش اومدی💪

امیدوارم واقعااااا تااینجا با من محکم همراه بوده باشین.

تو این قدم میخوام در مورد یه نکته بسیاااااار مهمممم حرف بزنم... باعنوان👇

برا وجود خودت ارزش قائل باش:)

دقیقاااا درست شنیدی... خیلی تو مسیر تغییر ممکنه بهت بگن بخاطر فلان بذارش کنار... بخاطر بهمان ولش کن...

اینا درست ...

ولی الان صحبت من دقیقاااا خوووودتی

خوده خوده خودت🫵

اگر عزت نفست مشکل داره برو روش کار کن حتماااا👍

تا بدونی چقدر وجودت ارزشمنده... چه رسالتی داری اصلا؟؟؟

چرا خدا تو رو افرید؟؟

قراره چه تغییری تو جهان بدی؟؟؟

وقتی پی به ارزش وجودی خودت ببری...دیگه نمیپرسی چرا من نباید خودارضایی کنم؟؟

چرا من نباید فلان گناه رو انجام بدم؟؟

چرا بقیه میتونن من نمیتونم؟؟؟

چرا من نمیتونم با اون عادت بد زندگیم رو ادامه بدم؟؟؟

این چرایی ها برا همیشه برات حل و فصل میشه☺️❤️

چون تو وجودی ارزشمند داری که باید این تغییر رو ایجاد کنه تا به اون اهدافی و رسالتی که خدا برات در نظر داره برسی😊

ولی با این موانع و حواشی نمیتونه اون سرعت عمل درست رو داشته باشی...

نمیتونی اون انرژی که باید بذاری پای کار رو داشته باشی...

چون با حس بد نمیشه موفق شد...

برای خودتم که شده این مسیر تغییر رو طی کن پس💪

به قدم دهم "ایجاد عادات خوب"

خوش اومدی🌱

یه نکته ای که تو مسیر تغییر باید مدنظرت باشه اینکه اگز دقت کنی تو یه بازه زمانی تو تمایلت به گناه بیشتره!

تو یه برهه زمانی اون عادت بده میاد سراغت!

تو یه برهه زمانی دوباره دلت میخواد برگردی تو مسیر قبل!

تو یه برهه زمانی انگار کنترل ازدستت خارج میشه!

و توووو دقیقا همون کسی هستی که میدونی این "زمان"دقیقا برای تو کی اتفاق میوفته؟؟؟

اگر نمیدونی هم رجوع کن به گذشته خودت متوجه میشی...

یعنی۹۰%میدونی دقیقا کی میخوای وا بدی...

اره دقیقا الان صحبتم با همین زمانه👌👌

این زمان رو شناسایی کن در خودت... و برا خودت مشخص کن و برنامه ریزی که قراره تو این زمان چیکار کنی که بتونی کنترل این زمان رو بدست بگیری💪

من نمیتونم بهت راهی بگم... چون اینجا صحبتای من کلیه... و خودت باید بشینی فکررررر کنی با خودت و بگی👇

من که میدونم مثلا تنها باشم فلان حس گناه میادسراغم...

من که میدونم شب بشه مثلا میرم اینستاگردی و سراغ گناه...

من که میدونم شب ها میرم رو موود گناه...

من که میدونم وقتی برم با دوستام بیرون فلان چی خوشمزه رو میبینم و نمیتونم تحمل کنم و رژیمم یادم میره...

من که میدونم اگر با فلان فرد روبه رو بشم اعصابم بهم میریزه و کنترل عصبانیتم رو ازدست میدم...

من که میدونم وقتی ووووو

اینارو باید خودت بسنجی و عملکردت رو تو این زمان حساس تغییر بدی👍

و از قبل برای این زمان حساس برنامه ریزی

بکنی👏

تا یا اینکه تو شرایطش قرارنگیری...

یا اگرم قرارگرفتی بری سراغ یادداشت هات

و بخودت بگی خب من از قبل فکر کردم اگر تو این شرایط قرار بگیرم چیکار کنم؟؟

و یکی یکی انجامش بدی☺️❤️

این #زمـــــــان_حساس خودتو بشناس✨

به قدم یازدهم"ایجاد عادات خوب"خوش اومدی❤️

ادمی همیشه مشکل فراموشی داشته...

چیز عجیب و غریبی نیست...

و حالا که در مسیر تغییر هم هستی فراموشی دو چندان میشه:)

بپذیریم که دلایل تغییر اون عادت بد هرچقدر بزرگ هم باشه اگر تکرار نشه رو به فراموشی میره!

یهو میبینی دوباره تو دام لغزش گیر کردی🥺

بااینکه چرایی محکمی برا تغییرش داشتی👍

پس هرچقدر میگذره باید مرور دلایلی که از ابتدا نوشتی چندباره انجام بشه😊

باید برگردی چند وقت یه بار و ببینی و مرور بشه و تکرار که تو فلان دلایل رو داشتی برای تغییرش ...

اینکار باعث چی میشه؟

اون لحظات سختی که در مسیر تغییر داری تحمل میکنی،استقامتت رو بالا میبره💪

بهت یاداوری میکنه چرا باید این سختی هارو تحمل کنی👌

پس یادته اولا بهت گفتم یه دفتر بذار و چرایی هات رو بنویس؟

حالا برگرد به همون دفتر و چرایی هایی که نوشتی✍

و مرورش کن و یه امضا دیگه بزن:)

به قدم سیزدهم "ایجاد عادات خوب"خوش اومدی🌺

یه نکته مهم در مسیر تغییر👇

"کــــــمالـــــــگرایی"نکردنه.

یعنی چی؟؟

یعنی توانایی خودت رو در نظر بگیری... و یه سنگ بزرگ برنداری!

که نتونی حرکتش بدی:)

بزرگترین بخش تغییر

#آگاهیه

و

#پذیرش

بقیه مسیر تلاش و تلاشه...

پس دچار کمالگرایی نشو و کم کم عادات بد خودت رو بذار کنار👍

یا عادت جدید بیار تو زندگیت😍

همزمان چندتا عادت بد رو ترک نکن!

قدم به قدم برو جلوو.. چون وقتی چندتا مسیررو باهم میبری جلو نمیدونی به کدوم برسی...

چون مسیر تغییر مسیر راحتی نیست...

تو اگر بخوای از امروز روزی۸لیوان اب بخوری... فقط پاشی بری سراغ منبع اب و یه لیوان برداری و اب بخوری... همین کارم به همین سادگی ممکنه مداومتش سخت باشه!

کلا خاصیت مسیر تغییر اینه

پس تو حتی اگر ساده ترین عادت هم میخوای بذاری کنار بازم دچار جوزدگی نشو😁

کاری که تو میتونی انجام بدی یچیزه😊

اونم اینکه عادتی رو بذاری کنار اول که بیشترین اسیب رو داره بهت میزنه👌

یعنی اولویت بندی کنی!

اینطور میتونی روند خوبی برای مسیر تغییرت داشته باشی❤️

به قدم چهاردهم "ایجاد عادات خوب"

خیلی خوش اومدی☺️

یه نکته بسیااااار مهم برای تغییر یه عادت بد...

و یا ایجاد یک عادت خوب...

اینکه👇

"سرجای خودمون درجا نزنیم"!

🌱حالا یعنی چی؟

همه ما میدونیم زندگی درحال ادامه دادن...

درحال بسمت جلو حرکت کردنه...

درحال قدم برداشتنه...

درحال تغییر..👌

پس چرا تو تغییر نکنی؟

چرا تو اینهمه عمرت رو صرف عادتی غلط کنی که تمام بشو که نیست هیچ!!

تازه روز به روزم تورو له تر میکنه:(

چرا تو نباید یه عادت مثبت بیاری تو زندگیت و درجهت بهبود خودت...درجهت خودسازی و مراقبه از خودت،قدم برداری؟

هان؟!

درجا زدنت چه سودی برات داره؟

هرروز میگذره و تو سرجا خودت داری درجا میزنی!

حتی از ترس اینکه نتونی تغییری ایجاد کنی

تو دایره امن خودت باقی میمونی😑

و اجازه نمیدی به سمت جلو حرکت کنی...

درصورتی که جای ترسی نیست،چون تو وقتی اقدام به تغییر میکنی...یا تا یه جایی میری و بعد لغزش میکنی.

یا تااخر محکم ادامه میدی😍

درحالت اول تو قطعا یه درس جدید یادمیگیری...یه نکته جدید بدون ذره ای شک👌👌

ودرحالت دوم نشون میده تو به اندازه کافی اماده تغییر بودی فقط قدم برنمیداشتی:)

پس سرجای خودت درجا نزن،باشه؟

یعنی اینجور نباشه که تا یه جای مسیر رو بری

دوباره بایستی درجا بزنی!

مسیر بهتره پیوستگی داشته باشه.

یعنی در یک کلام اهسته و پیوسته

جلو برو.

به قدم پانزدهم "ایجاد عادات خوب"

خیلی خوش اومدی.

خب بریم سراغ یه نکتههه خییییلی مهمم...

میخوام کمی در مورد تقویت اراده صحبت کنم.

گاهی فرد واقعاااا میخواد تغییری اعمال کنه تو

زندگیش...

استارت هم میزنه👌

ولی بعد یمدت میفهمه اراده ضعیفی داره!

سریع تسلیم میشه!

سریع جا میزنه!

از درون انگیزه داره هااا ولی اراده ش مشکل داره...

من خیلی فکر کردم بهترین کار برا تقویت اراده چیه به یه نتیجه واحد رسیدم اونم اینکه برا تقویت اراده اگر تو همین کارو انجام بدی کم کم به اراده قوی میرسی👇

اونم اینکه تو هر روز یکاری در جهت تقویت اراده خودت انجام بدی...

ترجیحااااا اون کار بهتره کوچیک باشه☺️

درواقع تو هرروز یه کار کوچیک که قبلا هم میگفتی بذار باشه بعدا!

فردا انجام میدم!

پس فردا انجام میدم!

ممکنه واقعا هم فرداها انجامش بدی...اما ما میخوایم برا این تمرین، تو دقیقا اون کاررو همون لحظه پاشی و انجام بدی..

خیییییییلی کار هست که بسیار ساده اند ولی در تقویت باورت خیلی موثر.

مثلا فرض کن فردی میدونه لازمه حمام کنه الان...ولی میگه بذار فردا!

یا مثلا نوشابه هست تو سفره...ولی تو میگفتی همیشه، یه بار که چیزی نمیشه!بذار بخورم...

و...

حالا با این تمرین میخوایم در مقابل خواسته های منفی نفسانی خودمون بایستیم...

یعنی کاری مخالفش انجام بدیم...

گاهی برای شروع؛همین نخوردن نوشابه خیلی خنکی که رو سفره س...

ممکنه تو بخوری ولی نه مثل همیشه یه لیوان!

بلکه یه قلوپ ...اینم پیشرفته👌👌

اصلا برای این تمرین تلاش های کوچیکت رو ندید نگیر...

حتما نیاز نیس کار بزرگی انجام بدی...

وقتی بتونی در مقابل چیزای ساده بایستی و نه بگی... قطعااااا شک نکن در مقابل کارهای بزرگ راحت تر میتونی نه بگی👌

به قدم شانزدهم"ایجاد عادات خوب"

خیلی خوش اومدی♥️

یه نکته و سوال خیییلی مهم اینکه:

کی تغییر رو شروع کنیم؟🤔

هنوز که تاثیرات بد دیده نشده پس یعنی ادامه بدیم؟؟

این سوال ها ممکنه برا تو🫵هم پیش بیاد.

و بخودت بگی بابا ول کن حرفای این و اون رو!

من که هنوز تاثیرات بدش رو حس نکردم!

هر وقت دیدم اثر بد داشت بعد میذارمش کنار...

بعد دیدن "نتیجه"

تـــــغییر رو شروع میکنم😐

یه فیلمی تو اینترنت هست،سرچ کن "سگ سیاه" میاد بالا.

این سگ میتونه هر کدوم از ویژگی های بد ما باشه

تنبلی...

شهوت...

راحت طلبی...

خودارضایی...

خشم...

و...

هرچقدر تو بیشتر در مسیر غلط میمونی👌

بیشتر این سگ عادت بدت رو تغذیه میکنی🐕‍🦺

اون بزرگتر میشه...

و قدرتش برتو و اراده تو بیشتر.

تو اگر ازامروز شروع به تنبل شدن کنی...

امروز یسری کارا انجام میدی در جهت منفی!

فردا بیشترش مبکنی...

دقیقا تا یه هفته بعد اصلا اراده ت با الان قابل مقایسه نیس👍

میبینی هرچقدر میگذره بجای اینکه تو کنترل کننده اون عادت بد باشی...اون عادت بده که روی تو کنترل داره... چون تو داری بزرگش میکنی!

پس عادت بد خودت رو کوچیک نشمار.

و بدون هرچقدر زودتر تغییر مسیر بدی...

درجهت معکوس قدم برداری... و سگ فلان عادت بدت رو تغذیه نکنی👌

اون کوچیک و کوچیکتر میشه و حتی اگر ازبین نره ولی کنترل تو روش بیشتر میشه.

اینکه تو هی به تعویق میندازی تغییر کردن رو...

ممکنه نتیجه بدش رو روزای اول نبینی یعنی حس نکنی...

ولی این به این معنا نیست که نتیجه بد نداره...

ولی میدونی کی نتیجه رو تو میبینی وقتی که خیلی گیر کرده باشی تو اون عادت بد😑

و برگشتت دشوار شده!

نذار به اینجاها برسی💪

تو این قسمت میخوام یه نکته مهممم بهتون بگم در مورد مسیر تغییر☺️❤️

پس به قدم هفدهم "ایجاد عادات خوب"

خوش اومدی🌺

عادت های بد ما ادما هم تقسیم بندی داره بچه ها...

بعضی وقتا عیب من اینکه زود قضاوت میکنم طرف مقابلم رو!

خب با کمی تمرین میشه تغییر داد...

اما گاهی اینقدر حجم این عادت بد زیاده که کار یه ماه دوماه حتی!نیست 👌

نیاز شدید به "زمان" هست👏

این یه نکته، نکته بعدی اینکه این عادت ها قدم به قدم باید کنار گذاشته بشن.

نمیشه یهو تو بخوای کامل عوضش کنی،چون سه حالت پیش میاد:

یا اینکه کسی ریسک میکنه و یهو میذاره کنار و واقعا هم میره کنار(خب این احتمال ضعیفیه).ولی این بهترین حالتشه دیگه...چی از این بهتر که یهو به عادت بد بزرگ رو بذاریم کنار😍

یا اینکه کسی ریسک میکنه و یهو میذارش کنار،

ولی نتیجه اونی نمیشه که میخواد یا لغزش میکنه،خب ممکنه به روحیه ش اسیب وارد بشع و کلا بگه نه من نمیخوام دیگه تغییر کنم این چه مسیریه که سخته پراز لغزشه وووو

یا اینکه کم کم اون عادت بد بزرگ رو میذاره کنار و همزمان هم تلاش میکنه یهو بعد چندماه میبینه چقد قشنگ رفته جلو و کم کم تغییر کرده.

مثلا شما برنامه از لاک جیغ تا خدارو اگر دیده باشی اکثر خانوما گفتن ما کم کم حجابمون رو تغییر دادیم...کم کم مانتو بلندتری پوشیدم...اون روسری رو اوردیم جلوتر...شلوار فلان خریدیم و...

پس اهسته و پیوسته قدم بردار

به قدم هجدهم"ایجاد عادات خوب"

خیلی خوش اومدی😍

یه نکتهههه بسیاااار مهم در مسیر تغییر،

#تشویق👏

هست.

اینجا کسی هست بگه من از تشویق خوشم نمیاد:))

همچین چیزی از محالاته😅

قطعا هر آدمی تحسین و تشویق رو پذیراس.

پس چطور میشه که خودمون نسبت بخود این تشویق هارو نداریم؟

چرا نباید بابت قدم های مثبتی که در مسیر زندگی مون بر میداریم...خودمون رو تشویق بکنیم؟؟

برا خودمون هدیه بخریم🥰

چند تا جمله مثبت و خوب بخودمون بگیم😎

خودمون رو به یه خوراکی یا هرچیزی که ازش لذت میبریم دعوت کنیم☺️

دقیقا مثل زمانی که میخوایم از بقیه تشکر کنیم😍

خودمون بیشتر از هر فرده دیگه ای نیازمند به این قدردانی و تحسین و تشویق هستیم😌

وقتی ما خودمون رو تشویق نمیکنیم...یعنی داریم بخودمون میگیم...تغییر یا عدم تغییرت برا من مهم نیس!

و چی از این بدتر:((

ذهن وقتی تشویق نمیبینه...وقتی جایزه نمیبینه...وقتی تحسین نمیبینه...

تغییر هم نمیکنه👍

پس اگر میخوای تغییرت استمرار داشته باشه، خودت رو تحسین کن❤️ یعنی لازمه ی تغییر،تشویقه.

به قدم نوزدهم "ایجاد عادات خوب"

خوش اومدی ☺️

وقتی تو مسیر تغییر مون در حال قدم زدن هستیم... چیزی که اصلا ممکنه فکرمون رو حتی درگیر خودش نکنه و من امروز میخوام دقیقا در مورد همین صحبت کنم☺️

بحث

"کــــــمکــــــ به هم نوعــــــان خود"

هست.

بحثی بسیااااار مهم و در عین حال بسیار بهش بی توجهی میشه...

بارها پیش اومده طرف مثلا یه ماه اون عادت بد رو ترک کرده...

اون راه غلط رو گذاشته کنار...

اون گناه رو دیگه تکرار نمیکنه...

یه عادت جدید و خوب اورده تو مسیرش...

ولی بهش میگی...خب فلانی الان تو چرا به کسی کمک نمیکنی؟ :(

میگه؛مــــــــــــن

مـــــــــــــــــــــن کمک کنم؟؟؟!!!😳😳

من خودم داغونم...من تا دیروز ته بدبختی بودم...من همین الانم تق و لقم...من بدرد کمک دادن نمیخورم... من چی برم بگم به یکی؟

من اصلا هیچی نمیدونم...من تجربه ای ندارم...من راهی سراغ ندارم...من اصلا در حدش نیستم دست کسی رو بگیرم!

این غلطههههه بچه ها❌

وقتی کسی یه مسیری رو طی میکنه...وقتی حتی بیست روز...سی روز...حتی ده روز پاک میمونه... یا یه عادت بدی رو ترک میکنه...

کلاااا وقتی نسبت به گذشته خودش تغییر میکنه حتی کم👍👍

دقت کن گفتم حتی کمممممم✅

بازم نسبت به کسی که ابتدای راهه تجربه داره... و اگر رجوع کنه بخودش قطعا میفهمه راه هایی رو تست کرده که تونسته اینقد موفق باشه...شاید تعداد روزای تغییرش کم باشه...شاید حتی بلغزه...ولی تونسته نسبت به قبل خودش

"رشـــــــــد🌱"

داشته باشه💪

پس باید همین تجربه هارو منتقل کرد...

چه بسا اتفاقا با کمک به دیگری...تو حس خودت هم بهتر میشه...اعتماد بنفس خودت هم تقویت میشه...انگار متعهد میشی...میگی من دارم راهنمایی میکنم پس خودم باید عملکردم خوب باشه☺️

پس از کمک به بقیه امتناع نکن...

این چرخه تغییر نباید متوقف بشه...باید دست به دست بچرخه:)

و دوبرابر کمک کردن به بقیه...از این طریق بخودتم کمک میشه.

پس حالا که کلی راه رو اومدی،نهایت تلاشت رو بکن بتونی دست یه نفر دیگه رو بگیری

❤️😍

مطالب ادامه داره،فعلا تا همین جا داشته باشین

ان شاءالله مطالبی که گفتم براتون کاربردی باشه

ارادتمندم

یا علی علیه السلام

 

نظرات این مقاله

نظر شما
عکس العمل شما:

آزادی از بند✌️🤞

19 مهر 1405 ساعت 22:09

امشب حالم گرفته شد… برای اوضاع جوونامون، برای رفقامون تو اینجا. به یاد گذشته‌ی جهنمی خودم می‌افتم، حالم خراب می‌شه. عجب جهنمی بود؛ قابل توصیف نیست. یک چرخه‌ی بی‌نهایت از شکست و درد، بعد از اون چیزی که استخون آدم رو ذوب می‌کرد. بی‌نهایت شکست خوردیم، زمین خوردیم، گریه کردیم، داد زدیم، هوار کشیدیم، غم خوردیم، ناله زدیم… تا جایی که به خودکشی رسید. اون موقع بود که بیدار شدیم و با تمام وجود برای پاکی جنگیدیم. با تمام وجود جنگیدیم، مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. من به دلیل باور مذهبی نمی‌تونستم خودکشی کنم، ولی از اون طرف من زندگی نمی‌کردم؛ مرده‌ی متحرکی بودم که زندگیم داغون و نابود شده بود.

هر روز صبح که چشم باز می‌کردم، انگار توی یه اتاق تاریک بدون در و پنجره گیر افتاده بودم. نفس می‌کشیدم، ولی هوا به ریه‌هام نمی‌رسید. راه می‌رفتم، ولی پاهام روی زمین نبود. با آدم‌ها حرف می‌زدم، ولی صدای خودم رو از دور می‌شنیدم. انگار توی یه فیلم بودم که نقش اولش رو یه جسد بازی می‌کرد. همه فکر می‌کردن من خوبم، چون لبخند می‌زدم. ولی اون لبخند فقط یه ماسک بود، یه سپر که پشتش یه دنیا آشوب و ترس و پوچی قایم شده بود.

شب‌ها که همه می‌خوابیدن، من با خودم می‌جنگیدم. با فکرهایی که مثل خوره می‌افتادن به جونم. با یاد روزهایی که می‌تونستم یه آدم معمولی باشم، ولی نبودم. با حسرت کارهایی که نکردم، حرف‌هایی که نگفتم، راه‌هایی که نرفتم. و بدتر از همه، با این سوال لعنتی که «چرا من؟» چرا من باید این‌طوری بشم؟ چرا من باید این همه درد رو بکشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، مثل یه گرداب بود. هر بار که سعی می‌کردم ازش بیرون بیام، یه موج جدید می‌اومد و من رو می‌برد تو عمق. هر بار که بلند می‌شدم، یه چیزی من رو زمین می‌زد. هر بار که امیدوار می‌شدم، یه اتفاق همه چیز رو خراب می‌کرد. کم‌کم باور کردم که من لیاقت خوبی رو ندارم. باور کردم که این دنیا برام جای نیست. باور کردم که من یه اشتباهم، یه موجود اضافی که باید از صحنه‌ی روزگار محو بشه.

و خودکشی… آره، خودکشی. اون فکر همیشگی. اون راه فراری که همیشه ته ذهنم بود، مثل یه چراغ قرمز که تو تاریکی چشمک می‌زد. می‌گفتم شاید اگه نباشم، همه چیز راحت‌تر بشه. شاید اگه نباشم، این درد لعنتی تموم بشه. ولی من نمی‌تونستم. باور مذهبی‌ام مثل یه زنجیر بود که من رو به زندگی می‌بست، ولی نه زندگی واقعی. یه زندگی که توش فقط نفس می‌کشیدم، ولی زنده نبودم. مرده‌ی متحرک بودم. یه جسد که راه می‌رفت، حرف می‌زد، می‌خورد، می‌خوابید… ولی روحش مدت‌ها بود که مرده بود.

زندگیم داغون و نابود شده بود. همه چیز رو از دست داده بودم. اعتماد به نفس، امید، آرزو، هدف… همه رفته بودن. جای خالیشون یه مشت ترس و تنهایی و خشم بود. به خودم می‌گفتم «چرا باید ادامه بدم؟ چرا باید هر روز این کابوس رو زندگی کنم؟» ولی یه صدای کوچیک ته دلم می‌گفت «بمون. یه بار دیگه تلاش کن. شاید فردا فرق کنه.» و من موندم. نه به خاطر خودم، نه به خاطر زندگی، بلکه به خاطر اون باور که می‌گفت خودکشی گناهه. موندم، ولی مرده بودم.

تا اینکه یه روز… نمی‌دونم چطور شد. شاید خسته شده بودم از مردن. شاید یه جرقه تو دلم زده شد. شاید یه نفر، یه حرف، یه اتفاق کوچیک باعث شد که یه ذره امید تو وجودم بیدار بشه. اون موقع بود که با تمام وجود برای پاکی جنگیدم. جنگیدم مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. جنگیدم چون دیگه هیچ راهی نداشتم. یا باید می‌جنگیدم، یا باید می‌مردم. و من تصمیم گرفتم بجنگم. نه برای دیگران، نه برای دنیا، بلکه برای خودم. برای اون بچه‌ی درونم که یه روز آرزوهای بزرگ داشت. برای اون آدمی که می‌تونست خوب باشه، ولی راه رو گم کرده بود.

جنگیدن آسون نبود. هر روز یه نبرد بود. هر لحظه یه آزمون. گاهی می‌افتادم، گاهی می‌شکستم، گاهی می‌خواستم بی‌خیال بشم. ولی این بار فرق می‌کرد. این بار دیگه تنها نبودم. این بار یه هدف داشتم: پاکی. پاکی از اون افکار لعنتی، از اون عادت‌های مخرب، از اون گذشته‌ی سیاه. می‌خواستم خودم رو از نو بسازم. می‌خواستم ثابت کنم که می‌تونم. می‌خواستم به اون مرده‌ی متحرک بگم «تو زنده‌ای. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری.»

و کم‌کم… کم‌کم شروع کردم به زنده شدن. اولش خیلی کند بود. مثل کسی که بعد از یه بیماری طولانی، تازه داره راه رفتن رو یاد می‌گیره. ولی هر قدم کوچیک، یه پیروزی بود. هر روز که بدون شکست به خودم می‌گذشت، یه جشن بود. کم‌کم یاد گرفتم که خودم رو ببخشم. یاد گرفتم که گذشته رو رها کنم. یاد گرفتم که به خودم محبت کنم، همون‌طور که به یه دوست قدیمی محبت می‌کنم. یاد گرفتم که زندگی کردن، نفس کشیدن نیست. زندگی کردن، انتخاب کردنه. انتخاب اینکه هر روز بلند بشی، حتی وقتی سخته. انتخاب اینکه لبخند بزنی، حتی وقتی دلت گرفته. انتخاب اینکه امیدوار باشی، حتی وقتی همه چیز تاریکه.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم که اون جهنم، اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، اون مرده‌ی متحرک… همه‌شون بخشی از من بودن. بخشی از داستان من. و من بهشون افتخار می‌کنم. چون اون‌ها من رو ساختن. اون‌ها به من یاد دادن که چقدر قوی‌ام. چقدر مقاومم. چقدر ارزشمندم. و حالا، وقتی به جوون‌های این دور و زمونه نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که اون‌ها هم دارن تو همون جهنم می‌سوزن، دلم می‌سوزه. می‌خوام بهشون بگم «بمونید. بجنگید. یه روزی این تاریکی تموم می‌شه. یه روزی خودتون رو پیدا می‌کنید. یه روزی زنده می‌شید. نه مرده‌ی متحرک، بلکه واقعاً زنده.»

و اینو می‌دونم که اون روز می‌آد. چون من خودم اون روز رو دیدم. من خودم از اون جهنم بیرون اومدم. من خودم زنده شدم. و شما هم می‌تونید. فقط باید باور کنید. فقط باید بجنگید. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنید. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون شما، ارزشش رو دارید.

---

و حالا این رو بدون…

هیچ تاریکی‌ای ابدی نیست. هیچ دردی همیشگی نیست. هیچ شبی تا آخر صبح ادامه نداره. تو الان شاید وسط گردابی، شاید فکر می‌کنی راهی نیست، شاید باور کردی که تموم شدی. ولی تموم نشدی. تو فقط خسته‌ای. تو فقط زخمی‌ای. تو فقط یه آدمی که خیلی چیزا رو تحمل کرده و دیگه طاقتش تموم شده. ولی همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز نفس می‌کشی، همین که هنوز داری می‌خونی… یعنی یه چیز تو دلت هنوز زنده‌ست. یه جرقه. یه امید کوچیک. همون امیدی که یه روز من رو از اون جهنم بیرون کشید.

تو قوی‌تری از اون چیزی که فکر می‌کنی. تو مقاوم‌تری از اون چیزی که باورت می‌شه. تو ارزشمندتری از اون چیزی که به خودت می‌گی. گذشته‌ت رو ول کن. شکست‌هات رو ببخش. به خودت یه فرصت بده. یه فرصت دیگه. یه بار دیگه. چون یه روزی، شاید نه امروز، شاید نه فردا، ولی یه روزی می‌رسی به جایی که به عقب نگاه می‌کنی و می‌گی «خدایا، چقدر قوی شدم. چقدر جنگیدم. چقدر ارزش داشت که موندم.»

زندگی سخته، آره. ولی تو از سختی‌اش قوی‌تر می‌شی. تو از دردش می‌سازی. تو از خاکسترش بلند می‌شی. و یه روزی، تو هم دست کسی رو می‌گیری که داره غرق می‌شه، و بهش می‌گی «بمون. بجنگ. من هم اینجا بودم. من هم از این جهنم برگشتم. تو هم می‌تونی.»

تو تنها نیستی. این متن حرف دل یه نفره، ولی مال همه‌ست. مال هر کسی که یه شب، یه جایی، تو تاریکی با خودش جنگید و صبح بلند شد. مال هر کسی که هنوز وسط اون گردابه و دنبال یه دسته که بگیره. اگه تو هم این‌طوری بودی، یا الان هستی، بدون که تو فقط یه نفر نیستی تو این داستان. ما با هم بودیم، با هم جنگیدیم، و با هم زنده موندیم.

پس بلند شو. نه فردا. همین الان. یه قدم کوچیک. یه نفس عمیق. یه لبخند تلخ، ولی واقعی. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری. و این دنیا، بدون تو یه چیز کم داره. بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

و یه حرف آخر، از ته دل…

بذار برات بگم، چون شاید تو الان فکر می‌کنی هنوز یه راهی هست که تو نرفتی، یه دوره‌ای، یه کتابی، یه انجمنی، یه معجزه‌ای که فرق کنه. شاید فکر می‌کنی مشکل از توئه که هنوز پیداش نکردی. من این حس رو می‌شناسم. سال‌ها همین حس رو داشتم. ولی بذار از کسی بشنوی که خودش این راه رو تا ته رفته:

من بالای ۱۵ سال جنگیدم. ۱۵ سال. و توی این ۱۵ سال، تمام راهکارهای جهان رو امتحان کردم. هر چیزی که فکرش رو بکنی. دوره‌های مختلف مثل «مس به طلا» رو رفتم. انجمن معتادان جنسی گمنام رو رفتم. جلسه‌هاش رو نشستم، گوش دادم، قدم‌ها رو خوندم، کار کردم. داداش رضا رو گوش دادم. «راز حفره‌ها» رو خوندم. کتاب «راز کنترل شهوت» رو خوندم و بهش عمل کردم. سابلیمینال مسیج گوش دادم. هیپنوتیزم رو امتحان کردم. دوره‌ی دکتر میلاد رو رفتم. دوره‌ی سایت رهایی رو انجام دادم. دوره‌ی سایت ترک سریع رو دیدم. اپارات و یوتیوب و گوگل رو زیر و رو کردم. هر کلیپی که فکرش رو بکنی دیدم. هر مقاله‌ای که فکرش رو بکنی خوندم. هر کتابی که فکرش رو بکنی خوندم. هر روشی که فکرش رو بکنی امتحان کردم. به ریز به ریز همه‌شون عمل کردم.

پس اگه تو فکر می‌کنی یه راهی هست که من نرفتم، یه دوره‌ای هست که من ندیدم، یه کتابی هست که من نخوندم… احتمالاً نیست. من تقریباً همه‌شون رو رفتم. و بذار صادق باشم: هیچ کدوم جواب نداد. هیچ کدوم. هر بار یه مدت خوب بودم، بعد دوباره لغزش. دوباره برگشتم سر خونه‌ی اول. دوباره اون چرخه‌ی لعنتی. ۱۵ سال. ۱۵ سال شکست، ۱۵ سال درد، ۱۵ سال خودخوری.

تا اینکه یه چیز رو فهمیدم. یه چیز ساده، ولی بزرگ. فهمیدم که مشکل من «وسوسه» نبود. مشکل من «اراده» بود. من ۱۵ سال شهوترانی کرده بودم، ۱۵ سال به خودم و جسمم و روحم ظلم کرده بودم. و همین باعث شده بود که اراده‌ام نابود بشه. مثل عضله‌ای که سال‌ها بهش ورزش نرسیدی و کاملاً تحلیل رفته. اراده‌ی من مرده بود. و کسی که اراده‌اش مرده، نمی‌تونه جلوی وسوسه رو بگیره. نمی‌تونه. حتی اگه بخواد. حتی اگه هزار بار تصمیم بگیره. حتی اگه تمام کتاب‌های دنیا رو بخونه، تمام دوره‌های دنیا رو بره، تمام انجمن‌های دنیا رو شرکت کنه. چون اون عضله‌ی اراده، اون ستون اصلی، مرده. و تا وقتی اون زنده نشه، هیچ راهکاری جواب نمی‌ده. هیچ راهکاری.

و تنها راهی که جواب داد؟ تنها راهی که من رو از اون جهنم بیرون کشید و پاکم نگه داشت؟ ورزش سنگین روزانه.

آره. همین. ساده، ولی معجزه‌آسا. وقتی هر روز ورزش سنگین می‌کنی، وقتی بدنت رو به چالش می‌کشی، وقتی عرق می‌ریزی، وقتی عضلاتت می‌سوزه، وقتی نفست می‌بره… یه چیزی تو وجودت بیدار می‌شه. اراده‌ات. همون اراده‌ای که ۱۵ سال خواب بود. همون اراده‌ای که فکر می‌کردی مرده. کم‌کم، روز به روز، قوی‌تر می‌شه. مثل یه عضله که دوباره داره ساخته می‌شه. اولش سخته، اولش می‌خوای ول کنی، ولی اگه ادامه بدی، اگه تسلیم نشی، اگه هر روز بجنگی… یه روزی می‌رسی به جایی که وسوسه می‌آد، ولی تو ردش می‌کنی. راحت. بدون جنگ. بدون درد. چون اراده‌ات اون‌قدر قوی شده که دیگه وسوسه جلوش زانو می‌زنه.

من این رو با تمام وجودم تجربه کردم. این تنها راهی بود که جواب داد. این تنها راهی بود که من رو پاک نگه داشت. و الان، بعد از این همه سال، می‌تونم بگم که پاکم. نه به خاطر معجزه، نه به خاطر شانس، نه به خاطر اون دوره‌ها و کتاب‌ها و انجمن‌ها، بلکه به خاطر ورزش سنگین روزانه. به خاطر اینکه هر روز با خودم جنگیدم و هر روز قوی‌تر شدم. به خاطر اینکه تسلیم نشدم.

و یه چیز مهم رو یادت نره…

ورزش سنگین روزانه، ستون اصلیه. بدون اون، هیچی جواب نمی‌ده. ولی در کنار ورزش، تو به یه بال دیگه هم نیاز داری: کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. همون سایتی که بهت یاد می‌ده چطور به خدا نزدیک بشی، چطور با اون ارتباط بگیری، چطور ازش کمک بخوای، چطور تو لحظه‌های وسوسه بهش پناه ببری. مقالاتش رو بخون، محتواش رو دنبال کن، راهنمایی‌هاش رو بگیر. چون ورزش اراده‌ات رو می‌سازه، ولی اون سایت بهت یاد می‌ده چطور از این اراده استفاده کنی، چطور افکارت رو مدیریت کنی، چطور لغزش‌هات رو تحلیل کنی، چطور وسوسه‌ها رو بشناسی و جلوشون رو بگیری. ورزش بدنت رو قوی می‌کنه، اون سایت روحت رو.

من خودم این دو تا رو با هم ترکیب کردم. هر روز ورزش سنگین، و در کنارش، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، خوندن مقالات، دیدن محتواها، استفاده از تجربه‌ی کسایی که این راه رو رفتن. مقالاتشون رو می‌خوندم، بهشون فکر می‌کردم، سعی می‌کردم توی زندگیم پیادشون کنم. بعضیاشون همون چیزایی رو می‌گفتن که من تو دلم می‌دونستم ولی نمی‌تونستم اجراش کنم. اون‌ها بهم کمک کردن که بفهمم چرا لغزش می‌کنم، چرا وسوسه می‌آد، چرا اراده‌ام ضعیف شده، و چطور می‌تونم این چرخه رو بشکنم.

پس تنها راه، ورزش نیست. ورزش شروعشه. ورزش پایه‌ست. ولی بعدش باید بری سراغ سایت مرکز نزدیکی به خدا، سراغ کمک گرفتن از اون سایت، سراغ استفاده از تجربه‌ی دیگران. این دو تا با هم، مثل دو بال می‌مونن. با یه بال نمی‌تونی پرواز کنی. با دو بال، آسمون مال توئه.

و یه چیز دیگه، که خیلی مهمه…

روزی که شروع کردی به ورزش و کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، یه کار دیگه هم باید بکنی: مخالفت با نفس. هر روز. بدون تعطیلی. اینو خیلی جدی بگیر، چون بدون این، اون دو تا بال هم کار نمی‌کنن.

بذار برات باز کنم. نفس، همون صدای درونیه که همیشه می‌خواد تو رو بکشه سمت چیزهایی که بهت ضرر می‌زنن. چیزهایی که به جسمت آسیب می‌زنن، به روحت آسیب می‌زنن، به زندگیت آسیب می‌زنن، و گناه دارن. نفس مثل یه اژدهاست. اولش خیلی قویه. خیلی وحشتناکه. هر چی بخواد، باید همون بشه. اگه بهش «نه» بگی، داد می‌زنه، زور می‌گه، وسوسه‌ت می‌کنه، ضعیفت می‌کنه، تا بالاخره یه بار تسلیمش بشی. و هر بار که تسلیمش بشی، اون قوی‌تر می‌شه، تو ضعیف‌تر. این چرخه‌ی همون ۱۵ سالیه که گفتم.

ولی اگه هر روز بهش «نه» بگی، اگه هر روز باهاش مخالفت کنی، اگه هر روز چیزی که می‌خواد رو بهش ندی، یه اتفاق عجیب می‌افته. اون اژدهای وحشتناک، کم‌کم کوچیک می‌شه. ضعیف می‌شه. رام می‌شه. تبدیل می‌شه به یه مار کوچیک که می‌تونی کنترلش کنی. نه یه باره، نه یه شبه، بلکه به مرور زمان. روز به روز. هفته به هفته. ماه به ماه.

من اینو خودم تجربه کردم. اولش نفس من یه اژدها بود. هر چی می‌گفت، باید انجام می‌شد. ولی وقتی شروع کردم به «نه» گفتن، وقتی شروع کردم به مخالفت روزانه، وقتی شروع کردم به مقاومت، حتی تو کوچیک‌ترین چیزها… کم‌کم اون اژدها کوچیک شد. ضعیف شد. و الان، بعد از این همه سال، تبدیل شده به یه مار کوچیک که فقط گاهی هیس می‌کشه، ولی دیگه نمی‌تونه من رو بترسونه، دیگه نمی‌تونه من رو ببره، دیگه نمی‌تونه من رو شکست بده.

پس هر روز، مخالفت کن. با چیزهایی که بهت ضرر جسمی می‌زنن. با چیزهایی که بهت ضرر روحی می‌زنن. با چیزهایی که گناه دارن. بهشون «نه» بگو. نه یه بار، نه دو بار، بلکه هر روز. و بدون که هر «نه»ی که می‌گی، یه ضربه به اون اژدهاست. هر مخالفتی که می‌کنی، یه قدم به سمت آزادیه. هر مقاومتی که می‌کنی، یه زنجیر از پاهات باز می‌شه.

و یه روزی می‌رسی به جایی که اون اژدها، اون نفس سرکش، دیگه قدرتی نداره. تبدیل شده به یه مار ضعیف که تو می‌تونی راحت کنترلش کنی. اون روز، روز آزادیه. اون روز، روز پیروزیه. اون روز، روزیه که می‌فهمی تمام اون «نه» گفتن‌ها، تمام اون مخالفت‌ها، تمام اون جنگیدن‌ها، ارزشش رو داشته.

پس سه تا بال: ورزش سنگین روزانه، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس. این سه تا با هم، تو رو از هر جهنمی بیرون می‌کشن. این سه تا با هم، تو رو پاک نگه می‌دارن. این سه تا با هم، تو رو آزاد می‌کنن.

پس شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. یه «نه» به نفست. و بعد فردا هم. و پس‌فردا. و هر روز. بدون تعطیلی. بدون بهانه. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی حوصله نداری، حتی وقتی دلت می‌خواد ول کنی. مخصوصاً اون موقع.

---

پس اگه تو هم مثل منی، اگه تو هم سال‌هاست داری می‌جنگی و شکست می‌خوری، اگه تو هم همه‌ی اون راهکارها رو رفتی و نتیجه نگرفتی، بدون که تنها نیستی. بدون که راه هست. بدون که می‌تونی. ولی باید بدونی که این راه، راه سختیه. باید بدونی که زمان می‌بره. باید بدونی که اراده‌ات، مثل یه عضله‌ی تحلیل رفته، باید دوباره ساخته بشه. و تنها راه ساختنش، ورزش سنگین روزانه‌ست، در کنار کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا و مخالفت روزانه با نفس.

شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه چیز که نفست رو ببره. یه چیز که عرقت رو دربیاره. یه چیز که بدنت رو به چالش بکشه. یه «نه» به نفست. یه قدم به سمت خدا از طریق سایت مرکز نزدیکی به خدا. و بعد فردا هم انجامش بده. و پس‌فردا. و هر روز. کم‌کم می‌بینی که نه فقط بدنت، بلکه اراده‌ات هم قوی می‌شه. و اون موقع، پاکی دیگه یه آرزو نیست. یه واقعیته. یه چیزیه که هر روز زندگی می‌کنی.

تو می‌تونی. من باور دارم. چون خودم بودم. چون خودم از اون جهنم برگشتم. چون خودم با ورزش سنگین، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس، اراده‌ام رو از نو ساختم و پاک شدم. و تو هم می‌تونی. فقط باید شروع کنی. فقط باید بجنگی. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنی. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون تو، ارزشش رو داری.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

⚠️و یه حرف آخر به عنوان مدیر این سایت⚠️

من این کامنت رو تو تمام بخش‌های سایت گذاشتم. تو مقالات، تو بخش‌های مختلف، تو همه جا. نه برای اینکه اسپم کنم، نه برای اینکه فقط یه حرف بزنم و برم. گذاشتم چون می‌خوام بمونه. چون می‌خوام سال‌ها بعد، وقتی من نیستم، وقتی این سایت دست‌خوش تغییر می‌شه، وقتی کامنت‌های جدید میان و می‌رن، این حرف هنوز اینجا باشه. ثابت. محکم. زنده.

شاید یه نفر امروز بخونتش و ازش رد بشه. شاید یه نفر فردا بخونتش و یه کم فکر کنه. شاید یه نفر ماه‌ها بعد، تو یه شب تاریک، تو اوج ناامیدی، بیاد این سایت رو باز کنه و این حرف رو ببینه. و شاید همون یه نفر، همون یه شب، تصمیم بگیره که بمونه. تصمیم بگیره که بجنگه. تصمیم بگیره که زنده بمونه.

من نمی‌تونم همه رو نجات بدم. ولی می‌تونم این حرف رو بذارم و بذارم بمونه. تا شاید یه روزی، یه جایی، یه نفر، نجات پیدا کنه. و اگه اون یه نفر نجات پیدا کنه، تمام این کار، تمام این نوشتن، تمام این موندگاری، ارزشش رو داشته.

پس این حرف اینجا می‌مونه. برای تو. برای اون کسی که هنوز نیومده. برای هر کسی که یه روزی، تو یه شب تاریک، این سایت رو باز می‌کنه و دنبال یه چراغ می‌گرده.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

پسری در مسیر آدم شدن!

12 آبان 1402 ساعت 08:37

به منتظر

خیلی ممنونم از پاسخگويی تون، ان شاءالله حتما به توصیه هاتون عمل می‌کنم.

 حدسایی زده بودم و این اسم هم جز‌ء شون بود :))))

بابت پرسیدن اسم معذرت میخوام، واقعا هیچ منظوری نداشتم

اگه می‌خواهید کلا چند تا پیام این بخش رو پاک کنید:)

 

 

 

منتظر

12 آبان 1402 ساعت 23:48

سلام

سلامت باشین خواهش میکنم وظیفمونه🙏💐

امیدوارم ترکیب تجربه‌هام و توصیه‌هایی که شنیدم و خوندم براتون مفید باشه🙂

خواهش میکنم مشکلی نیس و هیچ برداشت منفی هم از حرفتون نداشتم اختیار دارین🙏💐

من قبلا هم بارها اسمم رو تو سایت گفتم و از نظر من نیازی به پاک کردن پیام‌ها نیست ممنون از توجهتون😊🙌

پسری در مسیر آدم شدن!

11 آبان 1402 ساعت 06:40

راستی اسمتون چیه؟!

چون اسمم رو ميدونيد، می‌خوام اسمتون رو بدونم!!!

منتظر

12 آبان 1402 ساعت 00:41

عجباااااا😁

اسمم مهساست😅

 

پسری در مسیر آدم شدن!

11 آبان 1402 ساعت 06:37

به منتظر

آره واقعا، کاش من هم به این باور برسم که نتيجه رو کاملا و يقينا به خدا واگذار کنم:)

 

الانم میگم! ولی بازم دلم اروم نیست:(

این نشونه ضعف ایمانه:/

منتظر

12 آبان 1402 ساعت 00:40

سلام

ان‌شاءلله که اینطور نیست🙂

من حس میکنم شما بیشتر با خودتون قهرین🙃

برا همه پیش میاد که ناشکری میکنه ، به مصلحت خدا اعتماد نمیکنه و مدام از خدا اونی رو که به فکر خودش بهتر بود رو طلب میکنه برای خودمم خیلی پیش اومده و الانم پیش میاد ولی ما باید تلاش کنیم این شرایط کم و کم و صفر بشه ان‌شاءلله🤲🤗

با خدا بیشتر رفت و آمد کنین از خوندن نماز اول وقت گرفته تا صحبت‌‌های خودمونی با خدا😇

نفستون رو هم رام و مطیع خودتون کنین که این نفس طغیانگر تمام تلاشش اینه که مارو از خدا دور کنه و ایمانمون رو سست😔

ان‌شاءلله که همه چی عالی میشه🤲🌱

پسری در مسیر آدم شدن!

10 آبان 1402 ساعت 11:00

متن خیلی خوب و دلنشینی بود، ولی فقط اون قسمت که درمورد تلاش کردن و اهمیت نداشتن نتيجه بود زياد جالب نبود!

چون آخه تلاشی که نتيجه نده ،چه فایده‌ای داره!؟

همین‌جور تا آخر تلاش کنیم و آخرش هیچی که ارزش نداره

مگر اینکه تلاش مون رو علی‌رغم شکست این‌قدر ادامه بديم تا نتیجه عالی حاصل بشه، این ارزش داره:)

منتظر

10 آبان 1402 ساعت 21:33

سلام

بعضی وقتا چیزی که میخوایم و براش تلاش می‌کنیم به نفعمون نیست 

خود خداوند گفته که گاهی چیزی رو خیر میدونید که شر در اونه و گاهی چیزی رو شر میدونید که خیر در اونه و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید 

درستش اینه که ما تلاش کنیم و نتیجه رو بسپریم به خدا اونموقع هرچی بشه به صلاحمونه

این ارزش داره که ما نهایت تلاشمون رو بکنیم ولی برای نتیجه تسلیم خدا باشیم و باور داشته باشیم که خدا قطعا خیرمون رو میخواد و یقینا غیر اینم نیست

 

پسری در مسیر آدم شدن!

10 آبان 1402 ساعت 10:55

پس اسم ادمین منتظر در اصل"صبا" است؟!😁

 

 

منتظر

10 آبان 1402 ساعت 21:28

سلام

نه اینطور نیست😅

نویسنده‌ی این پست صبا خانم هستن ادمین رادیو توبه ، بنده فقط پست رو در سایت قرار دادم همین😁