همــــــــکلاسی

امشب حالم گرفته شد… برای اوضاع جوونامون، برای رفقامون تو اینجا. به یاد گذشته‌ی جهنمی خودم می‌افتم، حالم خراب می‌شه. عجب جهنمی بود؛ قابل توصیف نیست. یک چرخه‌ی بی‌نهایت از شکست و درد، بعد از اون چیزی که استخون آدم رو ذوب می‌کرد. بی‌نهایت شکست خوردیم، زمین خوردیم، گریه کردیم، داد زدیم، هوار کشیدیم، غم خوردیم، ناله زدیم… تا جایی که به خودکشی رسید. اون موقع بود که بیدار شدیم و با تمام وجود برای پاکی جنگیدیم. با تمام وجود جنگیدیم، مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. من به دلیل باور مذهبی نمی‌تونستم خودکشی کنم، ولی از اون طرف من زندگی نمی‌کردم؛ مرده‌ی متحرکی بودم که زندگیم داغون و نابود شده بود.

هر روز صبح که چشم باز می‌کردم، انگار توی یه اتاق تاریک بدون در و پنجره گیر افتاده بودم. نفس می‌کشیدم، ولی هوا به ریه‌هام نمی‌رسید. راه می‌رفتم، ولی پاهام روی زمین نبود. با آدم‌ها حرف می‌زدم، ولی صدای خودم رو از دور می‌شنیدم. انگار توی یه فیلم بودم که نقش اولش رو یه جسد بازی می‌کرد. همه فکر می‌کردن من خوبم، چون لبخند می‌زدم. ولی اون لبخند فقط یه ماسک بود، یه سپر که پشتش یه دنیا آشوب و ترس و پوچی قایم شده بود.

شب‌ها که همه می‌خوابیدن، من با خودم می‌جنگیدم. با فکرهایی که مثل خوره می‌افتادن به جونم. با یاد روزهایی که می‌تونستم یه آدم معمولی باشم، ولی نبودم. با حسرت کارهایی که نکردم، حرف‌هایی که نگفتم، راه‌هایی که نرفتم. و بدتر از همه، با این سوال لعنتی که «چرا من؟» چرا من باید این‌طوری بشم؟ چرا من باید این همه درد رو بکشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، مثل یه گرداب بود. هر بار که سعی می‌کردم ازش بیرون بیام، یه موج جدید می‌اومد و من رو می‌برد تو عمق. هر بار که بلند می‌شدم، یه چیزی من رو زمین می‌زد. هر بار که امیدوار می‌شدم، یه اتفاق همه چیز رو خراب می‌کرد. کم‌کم باور کردم که من لیاقت خوبی رو ندارم. باور کردم که این دنیا برام جای نیست. باور کردم که من یه اشتباهم، یه موجود اضافی که باید از صحنه‌ی روزگار محو بشه.

و خودکشی… آره، خودکشی. اون فکر همیشگی. اون راه فراری که همیشه ته ذهنم بود، مثل یه چراغ قرمز که تو تاریکی چشمک می‌زد. می‌گفتم شاید اگه نباشم، همه چیز راحت‌تر بشه. شاید اگه نباشم، این درد لعنتی تموم بشه. ولی من نمی‌تونستم. باور مذهبی‌ام مثل یه زنجیر بود که من رو به زندگی می‌بست، ولی نه زندگی واقعی. یه زندگی که توش فقط نفس می‌کشیدم، ولی زنده نبودم. مرده‌ی متحرک بودم. یه جسد که راه می‌رفت، حرف می‌زد، می‌خورد، می‌خوابید… ولی روحش مدت‌ها بود که مرده بود.

زندگیم داغون و نابود شده بود. همه چیز رو از دست داده بودم. اعتماد به نفس، امید، آرزو، هدف… همه رفته بودن. جای خالیشون یه مشت ترس و تنهایی و خشم بود. به خودم می‌گفتم «چرا باید ادامه بدم؟ چرا باید هر روز این کابوس رو زندگی کنم؟» ولی یه صدای کوچیک ته دلم می‌گفت «بمون. یه بار دیگه تلاش کن. شاید فردا فرق کنه.» و من موندم. نه به خاطر خودم، نه به خاطر زندگی، بلکه به خاطر اون باور که می‌گفت خودکشی گناهه. موندم، ولی مرده بودم.

تا اینکه یه روز… نمی‌دونم چطور شد. شاید خسته شده بودم از مردن. شاید یه جرقه تو دلم زده شد. شاید یه نفر، یه حرف، یه اتفاق کوچیک باعث شد که یه ذره امید تو وجودم بیدار بشه. اون موقع بود که با تمام وجود برای پاکی جنگیدم. جنگیدم مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. جنگیدم چون دیگه هیچ راهی نداشتم. یا باید می‌جنگیدم، یا باید می‌مردم. و من تصمیم گرفتم بجنگم. نه برای دیگران، نه برای دنیا، بلکه برای خودم. برای اون بچه‌ی درونم که یه روز آرزوهای بزرگ داشت. برای اون آدمی که می‌تونست خوب باشه، ولی راه رو گم کرده بود.

جنگیدن آسون نبود. هر روز یه نبرد بود. هر لحظه یه آزمون. گاهی می‌افتادم، گاهی می‌شکستم، گاهی می‌خواستم بی‌خیال بشم. ولی این بار فرق می‌کرد. این بار دیگه تنها نبودم. این بار یه هدف داشتم: پاکی. پاکی از اون افکار لعنتی، از اون عادت‌های مخرب، از اون گذشته‌ی سیاه. می‌خواستم خودم رو از نو بسازم. می‌خواستم ثابت کنم که می‌تونم. می‌خواستم به اون مرده‌ی متحرک بگم «تو زنده‌ای. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری.»

و کم‌کم… کم‌کم شروع کردم به زنده شدن. اولش خیلی کند بود. مثل کسی که بعد از یه بیماری طولانی، تازه داره راه رفتن رو یاد می‌گیره. ولی هر قدم کوچیک، یه پیروزی بود. هر روز که بدون شکست به خودم می‌گذشت، یه جشن بود. کم‌کم یاد گرفتم که خودم رو ببخشم. یاد گرفتم که گذشته رو رها کنم. یاد گرفتم که به خودم محبت کنم، همون‌طور که به یه دوست قدیمی محبت می‌کنم. یاد گرفتم که زندگی کردن، نفس کشیدن نیست. زندگی کردن، انتخاب کردنه. انتخاب اینکه هر روز بلند بشی، حتی وقتی سخته. انتخاب اینکه لبخند بزنی، حتی وقتی دلت گرفته. انتخاب اینکه امیدوار باشی، حتی وقتی همه چیز تاریکه.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم که اون جهنم، اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، اون مرده‌ی متحرک… همه‌شون بخشی از من بودن. بخشی از داستان من. و من بهشون افتخار می‌کنم. چون اون‌ها من رو ساختن. اون‌ها به من یاد دادن که چقدر قوی‌ام. چقدر مقاومم. چقدر ارزشمندم. و حالا، وقتی به جوون‌های این دور و زمونه نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که اون‌ها هم دارن تو همون جهنم می‌سوزن، دلم می‌سوزه. می‌خوام بهشون بگم «بمونید. بجنگید. یه روزی این تاریکی تموم می‌شه. یه روزی خودتون رو پیدا می‌کنید. یه روزی زنده می‌شید. نه مرده‌ی متحرک، بلکه واقعاً زنده.»

و اینو می‌دونم که اون روز می‌آد. چون من خودم اون روز رو دیدم. من خودم از اون جهنم بیرون اومدم. من خودم زنده شدم. و شما هم می‌تونید. فقط باید باور کنید. فقط باید بجنگید. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنید. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون شما، ارزشش رو دارید.

---

و حالا این رو بدون…

هیچ تاریکی‌ای ابدی نیست. هیچ دردی همیشگی نیست. هیچ شبی تا آخر صبح ادامه نداره. تو الان شاید وسط گردابی، شاید فکر می‌کنی راهی نیست، شاید باور کردی که تموم شدی. ولی تموم نشدی. تو فقط خسته‌ای. تو فقط زخمی‌ای. تو فقط یه آدمی که خیلی چیزا رو تحمل کرده و دیگه طاقتش تموم شده. ولی همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز نفس می‌کشی، همین که هنوز داری می‌خونی… یعنی یه چیز تو دلت هنوز زنده‌ست. یه جرقه. یه امید کوچیک. همون امیدی که یه روز من رو از اون جهنم بیرون کشید.

تو قوی‌تری از اون چیزی که فکر می‌کنی. تو مقاوم‌تری از اون چیزی که باورت می‌شه. تو ارزشمندتری از اون چیزی که به خودت می‌گی. گذشته‌ت رو ول کن. شکست‌هات رو ببخش. به خودت یه فرصت بده. یه فرصت دیگه. یه بار دیگه. چون یه روزی، شاید نه امروز، شاید نه فردا، ولی یه روزی می‌رسی به جایی که به عقب نگاه می‌کنی و می‌گی «خدایا، چقدر قوی شدم. چقدر جنگیدم. چقدر ارزش داشت که موندم.»

زندگی سخته، آره. ولی تو از سختی‌اش قوی‌تر می‌شی. تو از دردش می‌سازی. تو از خاکسترش بلند می‌شی. و یه روزی، تو هم دست کسی رو می‌گیری که داره غرق می‌شه، و بهش می‌گی «بمون. بجنگ. من هم اینجا بودم. من هم از این جهنم برگشتم. تو هم می‌تونی.»

تو تنها نیستی. این متن حرف دل یه نفره، ولی مال همه‌ست. مال هر کسی که یه شب، یه جایی، تو تاریکی با خودش جنگید و صبح بلند شد. مال هر کسی که هنوز وسط اون گردابه و دنبال یه دسته که بگیره. اگه تو هم این‌طوری بودی، یا الان هستی، بدون که تو فقط یه نفر نیستی تو این داستان. ما با هم بودیم، با هم جنگیدیم، و با هم زنده موندیم.

پس بلند شو. نه فردا. همین الان. یه قدم کوچیک. یه نفس عمیق. یه لبخند تلخ، ولی واقعی. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری. و این دنیا، بدون تو یه چیز کم داره. بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

و یه حرف آخر، از ته دل…

بذار برات بگم، چون شاید تو الان فکر می‌کنی هنوز یه راهی هست که تو نرفتی، یه دوره‌ای، یه کتابی، یه انجمنی، یه معجزه‌ای که فرق کنه. شاید فکر می‌کنی مشکل از توئه که هنوز پیداش نکردی. من این حس رو می‌شناسم. سال‌ها همین حس رو داشتم. ولی بذار از کسی بشنوی که خودش این راه رو تا ته رفته:

من بالای ۱۵ سال جنگیدم. ۱۵ سال. و توی این ۱۵ سال، تمام راهکارهای جهان رو امتحان کردم. هر چیزی که فکرش رو بکنی. دوره‌های مختلف مثل «مس به طلا» رو رفتم. انجمن معتادان جنسی گمنام رو رفتم. جلسه‌هاش رو نشستم، گوش دادم، قدم‌ها رو خوندم، کار کردم. داداش رضا رو گوش دادم. «راز حفره‌ها» رو خوندم. کتاب «راز کنترل شهوت» رو خوندم و بهش عمل کردم. سابلیمینال مسیج گوش دادم. هیپنوتیزم رو امتحان کردم. دوره‌ی دکتر میلاد رو رفتم. دوره‌ی سایت رهایی رو انجام دادم. دوره‌ی سایت ترک سریع رو دیدم. اپارات و یوتیوب و گوگل رو زیر و رو کردم. هر کلیپی که فکرش رو بکنی دیدم. هر مقاله‌ای که فکرش رو بکنی خوندم. هر کتابی که فکرش رو بکنی خوندم. هر روشی که فکرش رو بکنی امتحان کردم. به ریز به ریز همه‌شون عمل کردم.

پس اگه تو فکر می‌کنی یه راهی هست که من نرفتم، یه دوره‌ای هست که من ندیدم، یه کتابی هست که من نخوندم… احتمالاً نیست. من تقریباً همه‌شون رو رفتم. و بذار صادق باشم: هیچ کدوم جواب نداد. هیچ کدوم. هر بار یه مدت خوب بودم، بعد دوباره لغزش. دوباره برگشتم سر خونه‌ی اول. دوباره اون چرخه‌ی لعنتی. ۱۵ سال. ۱۵ سال شکست، ۱۵ سال درد، ۱۵ سال خودخوری.

تا اینکه یه چیز رو فهمیدم. یه چیز ساده، ولی بزرگ. فهمیدم که مشکل من «وسوسه» نبود. مشکل من «اراده» بود. من ۱۵ سال شهوترانی کرده بودم، ۱۵ سال به خودم و جسمم و روحم ظلم کرده بودم. و همین باعث شده بود که اراده‌ام نابود بشه. مثل عضله‌ای که سال‌ها بهش ورزش نرسیدی و کاملاً تحلیل رفته. اراده‌ی من مرده بود. و کسی که اراده‌اش مرده، نمی‌تونه جلوی وسوسه رو بگیره. نمی‌تونه. حتی اگه بخواد. حتی اگه هزار بار تصمیم بگیره. حتی اگه تمام کتاب‌های دنیا رو بخونه، تمام دوره‌های دنیا رو بره، تمام انجمن‌های دنیا رو شرکت کنه. چون اون عضله‌ی اراده، اون ستون اصلی، مرده. و تا وقتی اون زنده نشه، هیچ راهکاری جواب نمی‌ده. هیچ راهکاری.

و تنها راهی که جواب داد؟ تنها راهی که من رو از اون جهنم بیرون کشید و پاکم نگه داشت؟ ورزش سنگین روزانه.

آره. همین. ساده، ولی معجزه‌آسا. وقتی هر روز ورزش سنگین می‌کنی، وقتی بدنت رو به چالش می‌کشی، وقتی عرق می‌ریزی، وقتی عضلاتت می‌سوزه، وقتی نفست می‌بره… یه چیزی تو وجودت بیدار می‌شه. اراده‌ات. همون اراده‌ای که ۱۵ سال خواب بود. همون اراده‌ای که فکر می‌کردی مرده. کم‌کم، روز به روز، قوی‌تر می‌شه. مثل یه عضله که دوباره داره ساخته می‌شه. اولش سخته، اولش می‌خوای ول کنی، ولی اگه ادامه بدی، اگه تسلیم نشی، اگه هر روز بجنگی… یه روزی می‌رسی به جایی که وسوسه می‌آد، ولی تو ردش می‌کنی. راحت. بدون جنگ. بدون درد. چون اراده‌ات اون‌قدر قوی شده که دیگه وسوسه جلوش زانو می‌زنه.

من این رو با تمام وجودم تجربه کردم. این تنها راهی بود که جواب داد. این تنها راهی بود که من رو پاک نگه داشت. و الان، بعد از این همه سال، می‌تونم بگم که پاکم. نه به خاطر معجزه، نه به خاطر شانس، نه به خاطر اون دوره‌ها و کتاب‌ها و انجمن‌ها، بلکه به خاطر ورزش سنگین روزانه. به خاطر اینکه هر روز با خودم جنگیدم و هر روز قوی‌تر شدم. به خاطر اینکه تسلیم نشدم.

و یه چیز مهم رو یادت نره…

ورزش سنگین روزانه، ستون اصلیه. بدون اون، هیچی جواب نمی‌ده. ولی در کنار ورزش، تو به یه بال دیگه هم نیاز داری: کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. همون سایتی که بهت یاد می‌ده چطور به خدا نزدیک بشی، چطور با اون ارتباط بگیری، چطور ازش کمک بخوای، چطور تو لحظه‌های وسوسه بهش پناه ببری. مقالاتش رو بخون، محتواش رو دنبال کن، راهنمایی‌هاش رو بگیر. چون ورزش اراده‌ات رو می‌سازه، ولی اون سایت بهت یاد می‌ده چطور از این اراده استفاده کنی، چطور افکارت رو مدیریت کنی، چطور لغزش‌هات رو تحلیل کنی، چطور وسوسه‌ها رو بشناسی و جلوشون رو بگیری. ورزش بدنت رو قوی می‌کنه، اون سایت روحت رو.

من خودم این دو تا رو با هم ترکیب کردم. هر روز ورزش سنگین، و در کنارش، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، خوندن مقالات، دیدن محتواها، استفاده از تجربه‌ی کسایی که این راه رو رفتن. مقالاتشون رو می‌خوندم، بهشون فکر می‌کردم، سعی می‌کردم توی زندگیم پیادشون کنم. بعضیاشون همون چیزایی رو می‌گفتن که من تو دلم می‌دونستم ولی نمی‌تونستم اجراش کنم. اون‌ها بهم کمک کردن که بفهمم چرا لغزش می‌کنم، چرا وسوسه می‌آد، چرا اراده‌ام ضعیف شده، و چطور می‌تونم این چرخه رو بشکنم.

پس تنها راه، ورزش نیست. ورزش شروعشه. ورزش پایه‌ست. ولی بعدش باید بری سراغ سایت مرکز نزدیکی به خدا، سراغ کمک گرفتن از اون سایت، سراغ استفاده از تجربه‌ی دیگران. این دو تا با هم، مثل دو بال می‌مونن. با یه بال نمی‌تونی پرواز کنی. با دو بال، آسمون مال توئه.

و یه چیز دیگه، که خیلی مهمه…

روزی که شروع کردی به ورزش و کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، یه کار دیگه هم باید بکنی: مخالفت با نفس. هر روز. بدون تعطیلی. اینو خیلی جدی بگیر، چون بدون این، اون دو تا بال هم کار نمی‌کنن.

بذار برات باز کنم. نفس، همون صدای درونیه که همیشه می‌خواد تو رو بکشه سمت چیزهایی که بهت ضرر می‌زنن. چیزهایی که به جسمت آسیب می‌زنن، به روحت آسیب می‌زنن، به زندگیت آسیب می‌زنن، و گناه دارن. نفس مثل یه اژدهاست. اولش خیلی قویه. خیلی وحشتناکه. هر چی بخواد، باید همون بشه. اگه بهش «نه» بگی، داد می‌زنه، زور می‌گه، وسوسه‌ت می‌کنه، ضعیفت می‌کنه، تا بالاخره یه بار تسلیمش بشی. و هر بار که تسلیمش بشی، اون قوی‌تر می‌شه، تو ضعیف‌تر. این چرخه‌ی همون ۱۵ سالیه که گفتم.

ولی اگه هر روز بهش «نه» بگی، اگه هر روز باهاش مخالفت کنی، اگه هر روز چیزی که می‌خواد رو بهش ندی، یه اتفاق عجیب می‌افته. اون اژدهای وحشتناک، کم‌کم کوچیک می‌شه. ضعیف می‌شه. رام می‌شه. تبدیل می‌شه به یه مار کوچیک که می‌تونی کنترلش کنی. نه یه باره، نه یه شبه، بلکه به مرور زمان. روز به روز. هفته به هفته. ماه به ماه.

من اینو خودم تجربه کردم. اولش نفس من یه اژدها بود. هر چی می‌گفت، باید انجام می‌شد. ولی وقتی شروع کردم به «نه» گفتن، وقتی شروع کردم به مخالفت روزانه، وقتی شروع کردم به مقاومت، حتی تو کوچیک‌ترین چیزها… کم‌کم اون اژدها کوچیک شد. ضعیف شد. و الان، بعد از این همه سال، تبدیل شده به یه مار کوچیک که فقط گاهی هیس می‌کشه، ولی دیگه نمی‌تونه من رو بترسونه، دیگه نمی‌تونه من رو ببره، دیگه نمی‌تونه من رو شکست بده.

پس هر روز، مخالفت کن. با چیزهایی که بهت ضرر جسمی می‌زنن. با چیزهایی که بهت ضرر روحی می‌زنن. با چیزهایی که گناه دارن. بهشون «نه» بگو. نه یه بار، نه دو بار، بلکه هر روز. و بدون که هر «نه»ی که می‌گی، یه ضربه به اون اژدهاست. هر مخالفتی که می‌کنی، یه قدم به سمت آزادیه. هر مقاومتی که می‌کنی، یه زنجیر از پاهات باز می‌شه.

و یه روزی می‌رسی به جایی که اون اژدها، اون نفس سرکش، دیگه قدرتی نداره. تبدیل شده به یه مار ضعیف که تو می‌تونی راحت کنترلش کنی. اون روز، روز آزادیه. اون روز، روز پیروزیه. اون روز، روزیه که می‌فهمی تمام اون «نه» گفتن‌ها، تمام اون مخالفت‌ها، تمام اون جنگیدن‌ها، ارزشش رو داشته.

پس سه تا بال: ورزش سنگین روزانه، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس. این سه تا با هم، تو رو از هر جهنمی بیرون می‌کشن. این سه تا با هم، تو رو پاک نگه می‌دارن. این سه تا با هم، تو رو آزاد می‌کنن.

پس شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. یه «نه» به نفست. و بعد فردا هم. و پس‌فردا. و هر روز. بدون تعطیلی. بدون بهانه. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی حوصله نداری، حتی وقتی دلت می‌خواد ول کنی. مخصوصاً اون موقع.

---

پس اگه تو هم مثل منی، اگه تو هم سال‌هاست داری می‌جنگی و شکست می‌خوری، اگه تو هم همه‌ی اون راهکارها رو رفتی و نتیجه نگرفتی، بدون که تنها نیستی. بدون که راه هست. بدون که می‌تونی. ولی باید بدونی که این راه، راه سختیه. باید بدونی که زمان می‌بره. باید بدونی که اراده‌ات، مثل یه عضله‌ی تحلیل رفته، باید دوباره ساخته بشه. و تنها راه ساختنش، ورزش سنگین روزانه‌ست، در کنار کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا و مخالفت روزانه با نفس.

شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه چیز که نفست رو ببره. یه چیز که عرقت رو دربیاره. یه چیز که بدنت رو به چالش بکشه. یه «نه» به نفست. یه قدم به سمت خدا از طریق سایت مرکز نزدیکی به خدا. و بعد فردا هم انجامش بده. و پس‌فردا. و هر روز. کم‌کم می‌بینی که نه فقط بدنت، بلکه اراده‌ات هم قوی می‌شه. و اون موقع، پاکی دیگه یه آرزو نیست. یه واقعیته. یه چیزیه که هر روز زندگی می‌کنی.

تو می‌تونی. من باور دارم. چون خودم بودم. چون خودم از اون جهنم برگشتم. چون خودم با ورزش سنگین، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس، اراده‌ام رو از نو ساختم و پاک شدم. و تو هم می‌تونی. فقط باید شروع کنی. فقط باید بجنگی. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنی. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون تو، ارزشش رو داری.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

⚠️و یه حرف آخر به عنوان مدیر این سایت⚠️

من این کامنت رو تو تمام بخش‌های سایت گذاشتم. تو مقالات، تو بخش‌های مختلف، تو همه جا. نه برای اینکه اسپم کنم، نه برای اینکه فقط یه حرف بزنم و برم. گذاشتم چون می‌خوام بمونه. چون می‌خوام سال‌ها بعد، وقتی من نیستم، وقتی این سایت دست‌خوش تغییر می‌شه، وقتی کامنت‌های جدید میان و می‌رن، این حرف هنوز اینجا باشه. ثابت. محکم. زنده.

شاید یه نفر امروز بخونتش و ازش رد بشه. شاید یه نفر فردا بخونتش و یه کم فکر کنه. شاید یه نفر ماه‌ها بعد، تو یه شب تاریک، تو اوج ناامیدی، بیاد این سایت رو باز کنه و این حرف رو ببینه. و شاید همون یه نفر، همون یه شب، تصمیم بگیره که بمونه. تصمیم بگیره که بجنگه. تصمیم بگیره که زنده بمونه.

من نمی‌تونم همه رو نجات بدم. ولی می‌تونم این حرف رو بذارم و بذارم بمونه. تا شاید یه روزی، یه جایی، یه نفر، نجات پیدا کنه. و اگه اون یه نفر نجات پیدا کنه، تمام این کار، تمام این نوشتن، تمام این موندگاری، ارزشش رو داشته.

پس این حرف اینجا می‌مونه. برای تو. برای اون کسی که هنوز نیومده. برای هر کسی که یه روزی، تو یه شب تاریک، این سایت رو باز می‌کنه و دنبال یه چراغ می‌گرده.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

ناراحتم عملکردم چندان خوب نبود

دیروز و امروز خیلی بی حوصله بودم 

زمان نگرفتم ولی سعی کردم اشعار قبلی رو مرور کنم

یه بیت شعر ناب تقدیم نگاهتون:

دل اگر دیوانه شد دارالشفای صبرهست

پیکنم یک هفته اش زنجیر عاقل میشود.

امروز ۷۵ دقیقه مشاعره کار کردم 

به نظرم خیلی خوب بود

دوستان دترم برای مسابقه مشاعره اماده میشم انشاءالله اینجا اعلام ساعت میکنم

دارم روز های خوبی رو پشت سرمیذارم به لطف خدای مهربون

یاد سایت و دوستان عزیزم بخیر باشه

به داداش نجات 

امیدوارم موفق باشید 

انشاءالله حال دلتون بهتر بشه 

سلام به همه

شیفتم..همون پرستاری که گفتم

خیلی سخت داره میگذره بهم 🥲🥲 اما مجبورم برا آیندم تلاش کنم.. خدا بزرگه خیلی بزرگ

ذهنم بهم ریخته.. خیلی بد 

شبا حرف میزنم تو خواب .. خیلی زیاد .. بدخوابم خروپف میکنم 

حال بدم زیاد شده.. نمیدونم چرا یهو بی دلیل حالم بد میشه

از طرفی رفتیم بخش نورو.. اونجا هم کشیک داریم 

خلاصه که جالبه 😂

حس میکنم یکمی دیوونه شدم.. احتمالا نیاز به دارو دارم

و اینا همش از وقتی که اومدم سر این کار شروع شده 🥹🥹

خدا بخیر کنه... دعام کنین خیلی  توروخدا😂😂.. داداشیتون خیلی نیاز داره 

دلم مشهد میخواد🥲

یاعلی

سلام به همه 

استیودنتی تموم شد🥲

سخت بود ولی گذشت..بدم نگذشت البته کلی تجربه جدید کسب کردم.. خیلی بزرگتر شدم.. خیلی

۱۰ دوزم از اکسترنی گذشته.. بخش اول رادیولوژی هستیم..

کلا قرعه ی خوبی داریم .. ترتیبشو مینویسم::

رادیولوژی

نورولوژی

چشم و بیهوشی

داخلی

ENT

طب اورژانس

پزشکی اجتماعی

روانپزشکی

پایان نامه

اطفال 

پوست

کاردیولوژی

هرماه یکی از این بخشا هستیم تا سال آینده..

درکنار درس پرستاری اسپشیال هم کار میکنم..بلاخره زندگی باید بگذره یجوری 🥲

۳ ماهه کار میکنم.. خوبه

۲۴ ساعتی حدود ۳۵۰۰ میشه.. خیلی خوبه برای یه دانشجو

سخته البته..داغون شدم هم جسمی و هم روحی.. ولی به قول یکی از استادا تا ۳۰ سالگی سن ساختنه..هرچی میتونی باید بسازی برای آینده زندگیت

بهترینا رو براتون میخوام داداش آبجیای عزیزم❤️

یاعلی

سلام بچه ها من تازه وارد سایتتون شدم و میخواستم بیش تر باهاتون آشنا بشم من تجربه انجمن sa هم دارم نظر شما چیه؟ و آیا ابزار های انجمن sa رو اینجا هم داره؟ مثلاً من وقتی می‌خوام از گناه پاک بشم کسی می‌تونه بهم کمک کنه؟ 

سلام دخترای خوب 

من دیشب عضو سایت شدم 

برای همتون آرزوی خوب دارم ❤️

سلام خسته نباشید 

کلاس دهم هستم رشته ریاضی به شدت افت تحصیلی دارم و هر چقدر میخونم سر امتحان همچی یادم میره 

من واقعا درسا برام سخت نیست لذت بخشه میفهمم یاد میگیرم بلدم ولی سر امتحان😪

سلام به همه

امیدوارم حالتون خوب باشه

اطفالم تموم شد...سخت ولی پر از چالشای هیجان انگیز

حالا دیگه عملا ۲ ماه دیگه تا پایان استیودنتی مونده.. نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت ولی میدونم تجربه های زیادی انتظارمو میکشن .. کلی ذوق دارم برای رسیدن بهشون.. کلی امیدوارم به اینده

البته که مهم ترین چیز همینه...بشر به امید زنده ست

فردا اورولوژی شروع میشه و ماه بعدشم اورتوپدی... سخت نیستن و اکثرا آفیم

خیره انشاءالله....

یاعلی

سلام ✨

من رشته اتاق عمل میخونم و قصد دارم برای کنکور هم بخونم 

اکثر اوقات تا ظهر دانشگام ولی سعی میکنم روزای تعطیل 

حداقل ۱۰ ساعت و روزایی که دانشگاه دارم حداقل ۶ ساعت رو بخونم 

از این به بعد هر شب میام اینجا میگم تایم مطالعمو❤️

سلام به همه دوستان عزیز

من امسال دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران قبول شدم

اگه اینجا کسی سوال درسی داشت تا حد توانم خوشحال میشم بونم در حد خودم راهنمایی کنم

موفق باشید

سلام دوستان خوبید 

من رفتم دانشگاه رشته علوم ورزشی 

بنظرتون شاخه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی آینده و بازار کار داره تو ایران؟

میشه لطفا کمکم کنید 

به آبجی منتظر 

آبجی میشه کمکم کنید 

سلام به همه 

امیدوارم حال همه خوب باشه

آخرین باری‌ که اومدم اینجا اوایل بخش زنان بودیم .... ۲ ماه زنان گذشت، ۲ ماه جراحی و الانم اطفال هستیم🥲

هعی دنیا..چقدر زود میگذره 

چن تا مشکل بزرگ دارم ... لطفا کلی دعام کنین

یاعلی

با سلام دوستان من تازه واردم واقعا میخوام بدونم چجوری به خواسته های نفست بی اهمیت باشی و دربرابرش پیروز باشی

پشت کنکوری ام دعا کنید دو رقمی بشم

پزشکی بیارم به هرکی که این جا کمک لازم داشت رایگان کمک میکنم

۱۴۰۴ کنکور دادم ولی رتبه در حد پرستاری و تکنسین اتاق عمل و پزشکی تعهدی بود 

یا حق.💖

به سرنوشت:

سلام 

اگه تلاش کنی قطعا فایدشو می بینی، یکی از نزدیکانم فقط یک ماه آخر رو روزی 18 ساعت درس خوند و سه رقمی شد

ممکنه برای توام همینطور بشه، به هر حال امیدت رو از دست نده

سلام به همگی

من بسیااار درسخون و موفق بودم قبل از عید. بعد از عید به دلیل استرس شدید و مشکلات درونی و ذهنی خیلی نتونستم خوب کار کنم(یعنی تلاش می کردم ولی اندازه تلاشم نتیجا نمی گرفتم). مخصوصا اینکه کنکور اردیبهشت رو با اینکه واقعاااا اماده بودم و حتی توی آزمونای آزمایشی یا کنکورای سال های قبل که تمرین می کردم عالی بودم، واقعا خوب ندادم. 

از وقتی جنگ شد و اینا دیگه درست درس نخوندم. نمی دونم هی یه زمزمه ی درونی منفی بهم میگه فایده نداره دیگه. عقب افتادم و اینا.

و من کلا وقتی استرسم شدید باشه برای فرار از استرس سراغ گناه می رم. و الان اومدم اینجا... چله ی پاکی رو شرکت می کنم و از همین لحظه هر کاری که در فرصت باقیمانده از دستم بر میاد رو انجام میدم برای درس و کنکور... من دوباره روز اعلام نتایج، روز ۱۰ و ۲۰ و ۳۰ و ۴۰ پاکی میام اینجا... اگه نتیجه ام اونی که می خواستم شد، اگه ۴۰ روز پاکی ام به خوبی گذشت، اگه مهر خدا و نماز اول وقت جای جای زندگیم رو فرا گرفت؛ اون موقع ادمین میشم و به همه کمک می کنم انشالله اگه توفیقی باشد. کتاب های کنکورم رو هم اهدا می کنم به نیازمندان. و اگر در این مسیر قبل از رسیدن به روز اعلام نتایج، روزی احساس ناامیدی کردم باید جلوی خوم وایسم و به تلاشم ادامه بدم چون این عهدیست که با خدا و امام زمان عزیز بستم و همه ی ائمه همواره ما رو می بینند پس شاید اگر من در مسیرم کاملا ثابت قدم باشم، لطفشون شامل حالم بشه انشالله... 

و اینکه هنوز دودلم که آیا فایده ای داره که من الان برای کنکور تلاش کنم یا دیگه آب از سرم گذشته. اگه چیزی می دونین لطفا راهنماییم کنین. 

اما خودم در این حد میدونم که به روح خداوند که در وجودم دمیده شده اینو بدهکارم که حتی اگر تلاش بی فایده باشد، از این لحظه هم برای پاکی هم برای کنکور بدون لغزش تلاش کنم...

فعلا که امتحاناتمون عقب افتاده، ذهنمون درگیییییر و واقعا نمیتونیم بخونیم، هعب چکار کنیم الان؟ 

یکی از دوستان بهم گفت بدبخت خدا نزده، شمام که داری میگی نشان بهم خورده🥲😂

اون روزی که اومدم توی سایت اعصابم خورد بود و خیلی هم اطلاعاتم کم بود در مورد ترک، در واقع اعتماد نداشتم به خدا و این اسمو گذاشتم برای خودم😵‍💫😂ولی دوره ی رهایی بی نهایت رو شرکت کردم و خیلی بهتر شدم، یعنی حس می کنم چیزای خیلی زیادی برای ترک این گناه یاد گرفتم. 

بقیه ی دوستان هم اگه دوره ی بی نهایت مقدماتی و بعد دوره ی تکمیلی رهایی رو شرکت کنن خیلی بهشون کمک می کنه. 

در ضمن خیلی هم میخوام اسممو عوض کنم ولی خب این امکان وجود نداشت توی سایتتون😁🤍

دوستان من دیگه مغزم کار نمی کنه برای درس خوندن و آخر امتحانامه و هیچ انگیزه ای ندارم چون امتحانات قبلیمو با اینکه خیلی تلاش کردم یکیشو افتادم تا اینجا و معدلم در حدود 16 میشه🤦‍♀️

الان چکار کنم که دوباره بتونم شروع کنم به درس خوندن؟ الان طوری ام که بابت هر چیزی وقت میذارم الا درس

دارم وقتمو کامل هدر میدم و حالم از این وضعیت به هم میخوره، این بی انگیزگی حتی ممکنه به خراب شدن پاکیم منتهی بشه

میشه یه کم کمک کنیییید؟ 😭

سلام به همه

به داداش خاک🌱

داداشی ما چطوره ؟ شیرینی فارغ التحصیلیتو کی میدی؟😂😍

چه خوشحال شدم دیدم پیامتو..یاد گذشتمون بخیر🥲

هعی دنیا..

عفونی تموم شد.. یک ماه پایان نامه بودیم و تو اون یک ماه سر کار رفتم یکم پول درآوردم .. یه درمانگاه بود که تو رادیولوژیش عکس و اینا میگرفتم

الان بخش زنان هستیم..خوبه شکر خدا

خوش میگذره👌

میگذره..

یا علی

فرداهم باز امتحان دارم، تا الان ۶ساعت خوندم، ۵تا درس دیگه مونده🥺🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♀️

سلامم

راستی اونروز که پیام داده بودم ۶ام، خداروشکر ۱۳ساعت مفید تونستم بخونم و امتحانم هم خوب بود🤍🌸✨️✌🏻

تا الان ۱۰ ساعت مطالعه...

ولی باید ادامه بدم باید حدودا سه ساعت دیگه بخونم

پیش به سوی ۱۳ ساعت.. امیدوارم خوابم نگیره همین🤍✨️

تا الان ۴ساعت خوندم، خیلی بد کردم امروز به خودم، هم پاکیامو خراب کردم و هم برنامه ریزی امروزمو...😔🥺

اومدم اینجا گزارش بدم...

میخوام از بقیه وقت امروزم نهایت استفاده رو ببرم... باید اون دوساعتو جبران کنم بااااید جبراااان کنمممم🥺 شاید نیاز باشه تا دیروقت بیدار بمونم نمیدونم، و منی که عادت به دیر خوابیدن ندارم... امیدوارم بِکِشم...🥺✌🏻😔🌸

سلام امروز... هعبببب... کولاک کردم! 🙆‍♀️😂

22 صفحه درس خوندمممممم! 😎

تقدیرناممو بدین برم😌😂

ولی خب عوضش دیروز پدر خودمو در آوردم واقعا، 70 صفحه خوندم 

اونم منی که هیچوقت دست به کتابام نمی زدم! 🥹😂

امروز ۵ دقیقه زیست خوندم

سر درد داشتم کلا و دانشگاه هم رفته بودم...

مهم نیست چقدر کم ، مهم اینه انجامش دادم🥲

فردا صبح هم باید برم سر جلسه امتحان ، مراقب ازمونم

میم نون

لحن پیام ۲۶ ام یه جوری بود انگار هوش مصنوعی نوشته...ممنون که خودتون زحمت میکشید و جواب میدید :)❤️‍🩹

فکر کنم اونی که نوشتم ثبت نشد :)

۲۶ اردی بهشت

۱۰ دقیقه زیست خوندم :)

باید اعلام ساعتم زودتر باشه و شب ها هم زودتر بخوابم :)) دارو هام رو باید زودتر بخورم🙃❤️‍🩹 اونجوری زودتر میخوابم

یه بار برگشت بهم گفت: "دارو هاتو نخوردی فکر کنم"...

چقدر دلم شکست اونجا :)❤️‍🩹

آسمانی باش

ممنون که جواب میدید ولی نمیدونم چرا حس میکنم متنتون از هوش مصنوعیه🥲 احساسات انسانی رو حتی کم ترجیح میدم به هوش مصنوعی🥲❤️‍🩹 شایدم دارم اشتباه میکنم نمیدونم🥲

سلام :)

۲۵ اردی بهشت ، ۵ دقیقه لغت زبان خوندم :))))

مهم اینه که امروز شروع کردم :)

راستی شنبه که برم دانشگاه هفته آخر دانشگاهمه :))))))) تموم میشه بعدش🙂❤️‍🩹

تو این دانشگاه روزای خوب و بد زیادی داشتم...

ولی خب دیگه تموم میشه ، البته من برا خودم تمومش میکنم😅 غیبت میکنم دو هفته آخر رو :)

ولی خب تموم شد راستی راستی :)

فکرشو نمیکردم بتونم تموم کنم🥲 واقعا بعضی روزا میدونستم فردا دیگه نمیتونم زنده بمونم ولی بازم ادامه میدادم :)❤️‍🩹

به  خاک🌱

حتما شروع کن..  نذار این حرف رو وقتی ۳۰ سالته دوباره تکرار کنی.. اونموقع دیر میشه ها

شروع کن نتیجه رو بسپار به خدا، قطعا موفق میشی🌸

• ارامش 

• موقع درس خوندن به این فکر  کنید قراره توی دولت کریمه امام زمان خدمت کنید
• قراره من و شما به امید خدا تمدن نوین اسلامی رو بسازیم
• به این فکر کنید که قراره مرد میدون ظهور باشید

• حتما ببینید

• ویدیو

نمیدونم ، شاید به زودی اینجا اعلام ساعت مطالعه کردم :)

تنها راهی که میتونم خودمو از این شهر کوچیک بکشم بیرون و برم یه شهر بزرگ همینه :)

۱۸ ۱۹ سالگیم که نشد ولی خب شاید ۲۵ ، ۲۶ سالگیم شد :)

نمیدونم :) 

من بیشتر موقع ها تو خونه تنهام و این باعث میشه مرتکب این گناه بشم 

میخوام تنبلیمو کنار بزارم و برای ترک گناه خود.ا تلاش کنم 

و از فردا میرم کتابخونه درس بخونم که از نظر درسی جلو بیفتم و شاید کمکی بشه به ترک کردنم 

سلام به همه

من ۶ روز دیگه کنکور دارم ، از استرس دارم میمیرم

میشه برام دعا کنید 

خواهش میکنم🙏

سلام خیلی سخته برام که درس بخونم اونم درسی مثل درس منطق رو، اگه این واحد رو بیفتم خیلی بد میشه، کلی معدلم میاد پایین دیگه ترم بعد نمیتونم واحد زیاد بردارم

چکار کنم از نظر شما؟ 

سلام به همه

چقد اینجا سوت و کوره🥲🚶‍♂️

پایان بخش داخلی🥲🫠🥹🥺😇🚶‍♂️🤦‍♂️🤣

باورم نمیشه تموم شده.. هزار درجه بزرگتر شدم تو همین ۲ ماه🚶‍♂️