چله کنترل ارتباط با نامحرم

امشب حالم گرفته شد… برای اوضاع جوونامون، برای رفقامون تو اینجا. به یاد گذشته‌ی جهنمی خودم می‌افتم، حالم خراب می‌شه. عجب جهنمی بود؛ قابل توصیف نیست. یک چرخه‌ی بی‌نهایت از شکست و درد، بعد از اون چیزی که استخون آدم رو ذوب می‌کرد. بی‌نهایت شکست خوردیم، زمین خوردیم، گریه کردیم، داد زدیم، هوار کشیدیم، غم خوردیم، ناله زدیم… تا جایی که به خودکشی رسید. اون موقع بود که بیدار شدیم و با تمام وجود برای پاکی جنگیدیم. با تمام وجود جنگیدیم، مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. من به دلیل باور مذهبی نمی‌تونستم خودکشی کنم، ولی از اون طرف من زندگی نمی‌کردم؛ مرده‌ی متحرکی بودم که زندگیم داغون و نابود شده بود.

هر روز صبح که چشم باز می‌کردم، انگار توی یه اتاق تاریک بدون در و پنجره گیر افتاده بودم. نفس می‌کشیدم، ولی هوا به ریه‌هام نمی‌رسید. راه می‌رفتم، ولی پاهام روی زمین نبود. با آدم‌ها حرف می‌زدم، ولی صدای خودم رو از دور می‌شنیدم. انگار توی یه فیلم بودم که نقش اولش رو یه جسد بازی می‌کرد. همه فکر می‌کردن من خوبم، چون لبخند می‌زدم. ولی اون لبخند فقط یه ماسک بود، یه سپر که پشتش یه دنیا آشوب و ترس و پوچی قایم شده بود.

شب‌ها که همه می‌خوابیدن، من با خودم می‌جنگیدم. با فکرهایی که مثل خوره می‌افتادن به جونم. با یاد روزهایی که می‌تونستم یه آدم معمولی باشم، ولی نبودم. با حسرت کارهایی که نکردم، حرف‌هایی که نگفتم، راه‌هایی که نرفتم. و بدتر از همه، با این سوال لعنتی که «چرا من؟» چرا من باید این‌طوری بشم؟ چرا من باید این همه درد رو بکشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، مثل یه گرداب بود. هر بار که سعی می‌کردم ازش بیرون بیام، یه موج جدید می‌اومد و من رو می‌برد تو عمق. هر بار که بلند می‌شدم، یه چیزی من رو زمین می‌زد. هر بار که امیدوار می‌شدم، یه اتفاق همه چیز رو خراب می‌کرد. کم‌کم باور کردم که من لیاقت خوبی رو ندارم. باور کردم که این دنیا برام جای نیست. باور کردم که من یه اشتباهم، یه موجود اضافی که باید از صحنه‌ی روزگار محو بشه.

و خودکشی… آره، خودکشی. اون فکر همیشگی. اون راه فراری که همیشه ته ذهنم بود، مثل یه چراغ قرمز که تو تاریکی چشمک می‌زد. می‌گفتم شاید اگه نباشم، همه چیز راحت‌تر بشه. شاید اگه نباشم، این درد لعنتی تموم بشه. ولی من نمی‌تونستم. باور مذهبی‌ام مثل یه زنجیر بود که من رو به زندگی می‌بست، ولی نه زندگی واقعی. یه زندگی که توش فقط نفس می‌کشیدم، ولی زنده نبودم. مرده‌ی متحرک بودم. یه جسد که راه می‌رفت، حرف می‌زد، می‌خورد، می‌خوابید… ولی روحش مدت‌ها بود که مرده بود.

زندگیم داغون و نابود شده بود. همه چیز رو از دست داده بودم. اعتماد به نفس، امید، آرزو، هدف… همه رفته بودن. جای خالیشون یه مشت ترس و تنهایی و خشم بود. به خودم می‌گفتم «چرا باید ادامه بدم؟ چرا باید هر روز این کابوس رو زندگی کنم؟» ولی یه صدای کوچیک ته دلم می‌گفت «بمون. یه بار دیگه تلاش کن. شاید فردا فرق کنه.» و من موندم. نه به خاطر خودم، نه به خاطر زندگی، بلکه به خاطر اون باور که می‌گفت خودکشی گناهه. موندم، ولی مرده بودم.

تا اینکه یه روز… نمی‌دونم چطور شد. شاید خسته شده بودم از مردن. شاید یه جرقه تو دلم زده شد. شاید یه نفر، یه حرف، یه اتفاق کوچیک باعث شد که یه ذره امید تو وجودم بیدار بشه. اون موقع بود که با تمام وجود برای پاکی جنگیدم. جنگیدم مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. جنگیدم چون دیگه هیچ راهی نداشتم. یا باید می‌جنگیدم، یا باید می‌مردم. و من تصمیم گرفتم بجنگم. نه برای دیگران، نه برای دنیا، بلکه برای خودم. برای اون بچه‌ی درونم که یه روز آرزوهای بزرگ داشت. برای اون آدمی که می‌تونست خوب باشه، ولی راه رو گم کرده بود.

جنگیدن آسون نبود. هر روز یه نبرد بود. هر لحظه یه آزمون. گاهی می‌افتادم، گاهی می‌شکستم، گاهی می‌خواستم بی‌خیال بشم. ولی این بار فرق می‌کرد. این بار دیگه تنها نبودم. این بار یه هدف داشتم: پاکی. پاکی از اون افکار لعنتی، از اون عادت‌های مخرب، از اون گذشته‌ی سیاه. می‌خواستم خودم رو از نو بسازم. می‌خواستم ثابت کنم که می‌تونم. می‌خواستم به اون مرده‌ی متحرک بگم «تو زنده‌ای. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری.»

و کم‌کم… کم‌کم شروع کردم به زنده شدن. اولش خیلی کند بود. مثل کسی که بعد از یه بیماری طولانی، تازه داره راه رفتن رو یاد می‌گیره. ولی هر قدم کوچیک، یه پیروزی بود. هر روز که بدون شکست به خودم می‌گذشت، یه جشن بود. کم‌کم یاد گرفتم که خودم رو ببخشم. یاد گرفتم که گذشته رو رها کنم. یاد گرفتم که به خودم محبت کنم، همون‌طور که به یه دوست قدیمی محبت می‌کنم. یاد گرفتم که زندگی کردن، نفس کشیدن نیست. زندگی کردن، انتخاب کردنه. انتخاب اینکه هر روز بلند بشی، حتی وقتی سخته. انتخاب اینکه لبخند بزنی، حتی وقتی دلت گرفته. انتخاب اینکه امیدوار باشی، حتی وقتی همه چیز تاریکه.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم که اون جهنم، اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، اون مرده‌ی متحرک… همه‌شون بخشی از من بودن. بخشی از داستان من. و من بهشون افتخار می‌کنم. چون اون‌ها من رو ساختن. اون‌ها به من یاد دادن که چقدر قوی‌ام. چقدر مقاومم. چقدر ارزشمندم. و حالا، وقتی به جوون‌های این دور و زمونه نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که اون‌ها هم دارن تو همون جهنم می‌سوزن، دلم می‌سوزه. می‌خوام بهشون بگم «بمونید. بجنگید. یه روزی این تاریکی تموم می‌شه. یه روزی خودتون رو پیدا می‌کنید. یه روزی زنده می‌شید. نه مرده‌ی متحرک، بلکه واقعاً زنده.»

و اینو می‌دونم که اون روز می‌آد. چون من خودم اون روز رو دیدم. من خودم از اون جهنم بیرون اومدم. من خودم زنده شدم. و شما هم می‌تونید. فقط باید باور کنید. فقط باید بجنگید. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنید. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون شما، ارزشش رو دارید.

---

و حالا این رو بدون…

هیچ تاریکی‌ای ابدی نیست. هیچ دردی همیشگی نیست. هیچ شبی تا آخر صبح ادامه نداره. تو الان شاید وسط گردابی، شاید فکر می‌کنی راهی نیست، شاید باور کردی که تموم شدی. ولی تموم نشدی. تو فقط خسته‌ای. تو فقط زخمی‌ای. تو فقط یه آدمی که خیلی چیزا رو تحمل کرده و دیگه طاقتش تموم شده. ولی همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز نفس می‌کشی، همین که هنوز داری می‌خونی… یعنی یه چیز تو دلت هنوز زنده‌ست. یه جرقه. یه امید کوچیک. همون امیدی که یه روز من رو از اون جهنم بیرون کشید.

تو قوی‌تری از اون چیزی که فکر می‌کنی. تو مقاوم‌تری از اون چیزی که باورت می‌شه. تو ارزشمندتری از اون چیزی که به خودت می‌گی. گذشته‌ت رو ول کن. شکست‌هات رو ببخش. به خودت یه فرصت بده. یه فرصت دیگه. یه بار دیگه. چون یه روزی، شاید نه امروز، شاید نه فردا، ولی یه روزی می‌رسی به جایی که به عقب نگاه می‌کنی و می‌گی «خدایا، چقدر قوی شدم. چقدر جنگیدم. چقدر ارزش داشت که موندم.»

زندگی سخته، آره. ولی تو از سختی‌اش قوی‌تر می‌شی. تو از دردش می‌سازی. تو از خاکسترش بلند می‌شی. و یه روزی، تو هم دست کسی رو می‌گیری که داره غرق می‌شه، و بهش می‌گی «بمون. بجنگ. من هم اینجا بودم. من هم از این جهنم برگشتم. تو هم می‌تونی.»

تو تنها نیستی. این متن حرف دل یه نفره، ولی مال همه‌ست. مال هر کسی که یه شب، یه جایی، تو تاریکی با خودش جنگید و صبح بلند شد. مال هر کسی که هنوز وسط اون گردابه و دنبال یه دسته که بگیره. اگه تو هم این‌طوری بودی، یا الان هستی، بدون که تو فقط یه نفر نیستی تو این داستان. ما با هم بودیم، با هم جنگیدیم، و با هم زنده موندیم.

پس بلند شو. نه فردا. همین الان. یه قدم کوچیک. یه نفس عمیق. یه لبخند تلخ، ولی واقعی. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری. و این دنیا، بدون تو یه چیز کم داره. بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

و یه حرف آخر، از ته دل…

بذار برات بگم، چون شاید تو الان فکر می‌کنی هنوز یه راهی هست که تو نرفتی، یه دوره‌ای، یه کتابی، یه انجمنی، یه معجزه‌ای که فرق کنه. شاید فکر می‌کنی مشکل از توئه که هنوز پیداش نکردی. من این حس رو می‌شناسم. سال‌ها همین حس رو داشتم. ولی بذار از کسی بشنوی که خودش این راه رو تا ته رفته:

من بالای ۱۵ سال جنگیدم. ۱۵ سال. و توی این ۱۵ سال، تمام راهکارهای جهان رو امتحان کردم. هر چیزی که فکرش رو بکنی. دوره‌های مختلف مثل «مس به طلا» رو رفتم. انجمن معتادان جنسی گمنام رو رفتم. جلسه‌هاش رو نشستم، گوش دادم، قدم‌ها رو خوندم، کار کردم. داداش رضا رو گوش دادم. «راز حفره‌ها» رو خوندم. کتاب «راز کنترل شهوت» رو خوندم و بهش عمل کردم. سابلیمینال مسیج گوش دادم. هیپنوتیزم رو امتحان کردم. دوره‌ی دکتر میلاد رو رفتم. دوره‌ی سایت رهایی رو انجام دادم. دوره‌ی سایت ترک سریع رو دیدم. اپارات و یوتیوب و گوگل رو زیر و رو کردم. هر کلیپی که فکرش رو بکنی دیدم. هر مقاله‌ای که فکرش رو بکنی خوندم. هر کتابی که فکرش رو بکنی خوندم. هر روشی که فکرش رو بکنی امتحان کردم. به ریز به ریز همه‌شون عمل کردم.

پس اگه تو فکر می‌کنی یه راهی هست که من نرفتم، یه دوره‌ای هست که من ندیدم، یه کتابی هست که من نخوندم… احتمالاً نیست. من تقریباً همه‌شون رو رفتم. و بذار صادق باشم: هیچ کدوم جواب نداد. هیچ کدوم. هر بار یه مدت خوب بودم، بعد دوباره لغزش. دوباره برگشتم سر خونه‌ی اول. دوباره اون چرخه‌ی لعنتی. ۱۵ سال. ۱۵ سال شکست، ۱۵ سال درد، ۱۵ سال خودخوری.

تا اینکه یه چیز رو فهمیدم. یه چیز ساده، ولی بزرگ. فهمیدم که مشکل من «وسوسه» نبود. مشکل من «اراده» بود. من ۱۵ سال شهوترانی کرده بودم، ۱۵ سال به خودم و جسمم و روحم ظلم کرده بودم. و همین باعث شده بود که اراده‌ام نابود بشه. مثل عضله‌ای که سال‌ها بهش ورزش نرسیدی و کاملاً تحلیل رفته. اراده‌ی من مرده بود. و کسی که اراده‌اش مرده، نمی‌تونه جلوی وسوسه رو بگیره. نمی‌تونه. حتی اگه بخواد. حتی اگه هزار بار تصمیم بگیره. حتی اگه تمام کتاب‌های دنیا رو بخونه، تمام دوره‌های دنیا رو بره، تمام انجمن‌های دنیا رو شرکت کنه. چون اون عضله‌ی اراده، اون ستون اصلی، مرده. و تا وقتی اون زنده نشه، هیچ راهکاری جواب نمی‌ده. هیچ راهکاری.

و تنها راهی که جواب داد؟ تنها راهی که من رو از اون جهنم بیرون کشید و پاکم نگه داشت؟ ورزش سنگین روزانه.

آره. همین. ساده، ولی معجزه‌آسا. وقتی هر روز ورزش سنگین می‌کنی، وقتی بدنت رو به چالش می‌کشی، وقتی عرق می‌ریزی، وقتی عضلاتت می‌سوزه، وقتی نفست می‌بره… یه چیزی تو وجودت بیدار می‌شه. اراده‌ات. همون اراده‌ای که ۱۵ سال خواب بود. همون اراده‌ای که فکر می‌کردی مرده. کم‌کم، روز به روز، قوی‌تر می‌شه. مثل یه عضله که دوباره داره ساخته می‌شه. اولش سخته، اولش می‌خوای ول کنی، ولی اگه ادامه بدی، اگه تسلیم نشی، اگه هر روز بجنگی… یه روزی می‌رسی به جایی که وسوسه می‌آد، ولی تو ردش می‌کنی. راحت. بدون جنگ. بدون درد. چون اراده‌ات اون‌قدر قوی شده که دیگه وسوسه جلوش زانو می‌زنه.

من این رو با تمام وجودم تجربه کردم. این تنها راهی بود که جواب داد. این تنها راهی بود که من رو پاک نگه داشت. و الان، بعد از این همه سال، می‌تونم بگم که پاکم. نه به خاطر معجزه، نه به خاطر شانس، نه به خاطر اون دوره‌ها و کتاب‌ها و انجمن‌ها، بلکه به خاطر ورزش سنگین روزانه. به خاطر اینکه هر روز با خودم جنگیدم و هر روز قوی‌تر شدم. به خاطر اینکه تسلیم نشدم.

و یه چیز مهم رو یادت نره…

ورزش سنگین روزانه، ستون اصلیه. بدون اون، هیچی جواب نمی‌ده. ولی در کنار ورزش، تو به یه بال دیگه هم نیاز داری: کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. همون سایتی که بهت یاد می‌ده چطور به خدا نزدیک بشی، چطور با اون ارتباط بگیری، چطور ازش کمک بخوای، چطور تو لحظه‌های وسوسه بهش پناه ببری. مقالاتش رو بخون، محتواش رو دنبال کن، راهنمایی‌هاش رو بگیر. چون ورزش اراده‌ات رو می‌سازه، ولی اون سایت بهت یاد می‌ده چطور از این اراده استفاده کنی، چطور افکارت رو مدیریت کنی، چطور لغزش‌هات رو تحلیل کنی، چطور وسوسه‌ها رو بشناسی و جلوشون رو بگیری. ورزش بدنت رو قوی می‌کنه، اون سایت روحت رو.

من خودم این دو تا رو با هم ترکیب کردم. هر روز ورزش سنگین، و در کنارش، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، خوندن مقالات، دیدن محتواها، استفاده از تجربه‌ی کسایی که این راه رو رفتن. مقالاتشون رو می‌خوندم، بهشون فکر می‌کردم، سعی می‌کردم توی زندگیم پیادشون کنم. بعضیاشون همون چیزایی رو می‌گفتن که من تو دلم می‌دونستم ولی نمی‌تونستم اجراش کنم. اون‌ها بهم کمک کردن که بفهمم چرا لغزش می‌کنم، چرا وسوسه می‌آد، چرا اراده‌ام ضعیف شده، و چطور می‌تونم این چرخه رو بشکنم.

پس تنها راه، ورزش نیست. ورزش شروعشه. ورزش پایه‌ست. ولی بعدش باید بری سراغ سایت مرکز نزدیکی به خدا، سراغ کمک گرفتن از اون سایت، سراغ استفاده از تجربه‌ی دیگران. این دو تا با هم، مثل دو بال می‌مونن. با یه بال نمی‌تونی پرواز کنی. با دو بال، آسمون مال توئه.

و یه چیز دیگه، که خیلی مهمه…

روزی که شروع کردی به ورزش و کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، یه کار دیگه هم باید بکنی: مخالفت با نفس. هر روز. بدون تعطیلی. اینو خیلی جدی بگیر، چون بدون این، اون دو تا بال هم کار نمی‌کنن.

بذار برات باز کنم. نفس، همون صدای درونیه که همیشه می‌خواد تو رو بکشه سمت چیزهایی که بهت ضرر می‌زنن. چیزهایی که به جسمت آسیب می‌زنن، به روحت آسیب می‌زنن، به زندگیت آسیب می‌زنن، و گناه دارن. نفس مثل یه اژدهاست. اولش خیلی قویه. خیلی وحشتناکه. هر چی بخواد، باید همون بشه. اگه بهش «نه» بگی، داد می‌زنه، زور می‌گه، وسوسه‌ت می‌کنه، ضعیفت می‌کنه، تا بالاخره یه بار تسلیمش بشی. و هر بار که تسلیمش بشی، اون قوی‌تر می‌شه، تو ضعیف‌تر. این چرخه‌ی همون ۱۵ سالیه که گفتم.

ولی اگه هر روز بهش «نه» بگی، اگه هر روز باهاش مخالفت کنی، اگه هر روز چیزی که می‌خواد رو بهش ندی، یه اتفاق عجیب می‌افته. اون اژدهای وحشتناک، کم‌کم کوچیک می‌شه. ضعیف می‌شه. رام می‌شه. تبدیل می‌شه به یه مار کوچیک که می‌تونی کنترلش کنی. نه یه باره، نه یه شبه، بلکه به مرور زمان. روز به روز. هفته به هفته. ماه به ماه.

من اینو خودم تجربه کردم. اولش نفس من یه اژدها بود. هر چی می‌گفت، باید انجام می‌شد. ولی وقتی شروع کردم به «نه» گفتن، وقتی شروع کردم به مخالفت روزانه، وقتی شروع کردم به مقاومت، حتی تو کوچیک‌ترین چیزها… کم‌کم اون اژدها کوچیک شد. ضعیف شد. و الان، بعد از این همه سال، تبدیل شده به یه مار کوچیک که فقط گاهی هیس می‌کشه، ولی دیگه نمی‌تونه من رو بترسونه، دیگه نمی‌تونه من رو ببره، دیگه نمی‌تونه من رو شکست بده.

پس هر روز، مخالفت کن. با چیزهایی که بهت ضرر جسمی می‌زنن. با چیزهایی که بهت ضرر روحی می‌زنن. با چیزهایی که گناه دارن. بهشون «نه» بگو. نه یه بار، نه دو بار، بلکه هر روز. و بدون که هر «نه»ی که می‌گی، یه ضربه به اون اژدهاست. هر مخالفتی که می‌کنی، یه قدم به سمت آزادیه. هر مقاومتی که می‌کنی، یه زنجیر از پاهات باز می‌شه.

و یه روزی می‌رسی به جایی که اون اژدها، اون نفس سرکش، دیگه قدرتی نداره. تبدیل شده به یه مار ضعیف که تو می‌تونی راحت کنترلش کنی. اون روز، روز آزادیه. اون روز، روز پیروزیه. اون روز، روزیه که می‌فهمی تمام اون «نه» گفتن‌ها، تمام اون مخالفت‌ها، تمام اون جنگیدن‌ها، ارزشش رو داشته.

پس سه تا بال: ورزش سنگین روزانه، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس. این سه تا با هم، تو رو از هر جهنمی بیرون می‌کشن. این سه تا با هم، تو رو پاک نگه می‌دارن. این سه تا با هم، تو رو آزاد می‌کنن.

پس شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. یه «نه» به نفست. و بعد فردا هم. و پس‌فردا. و هر روز. بدون تعطیلی. بدون بهانه. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی حوصله نداری، حتی وقتی دلت می‌خواد ول کنی. مخصوصاً اون موقع.

---

پس اگه تو هم مثل منی، اگه تو هم سال‌هاست داری می‌جنگی و شکست می‌خوری، اگه تو هم همه‌ی اون راهکارها رو رفتی و نتیجه نگرفتی، بدون که تنها نیستی. بدون که راه هست. بدون که می‌تونی. ولی باید بدونی که این راه، راه سختیه. باید بدونی که زمان می‌بره. باید بدونی که اراده‌ات، مثل یه عضله‌ی تحلیل رفته، باید دوباره ساخته بشه. و تنها راه ساختنش، ورزش سنگین روزانه‌ست، در کنار کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا و مخالفت روزانه با نفس.

شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه چیز که نفست رو ببره. یه چیز که عرقت رو دربیاره. یه چیز که بدنت رو به چالش بکشه. یه «نه» به نفست. یه قدم به سمت خدا از طریق سایت مرکز نزدیکی به خدا. و بعد فردا هم انجامش بده. و پس‌فردا. و هر روز. کم‌کم می‌بینی که نه فقط بدنت، بلکه اراده‌ات هم قوی می‌شه. و اون موقع، پاکی دیگه یه آرزو نیست. یه واقعیته. یه چیزیه که هر روز زندگی می‌کنی.

تو می‌تونی. من باور دارم. چون خودم بودم. چون خودم از اون جهنم برگشتم. چون خودم با ورزش سنگین، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس، اراده‌ام رو از نو ساختم و پاک شدم. و تو هم می‌تونی. فقط باید شروع کنی. فقط باید بجنگی. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنی. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون تو، ارزشش رو داری.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

⚠️و یه حرف آخر به عنوان مدیر این سایت⚠️

من این کامنت رو تو تمام بخش‌های سایت گذاشتم. تو مقالات، تو بخش‌های مختلف، تو همه جا. نه برای اینکه اسپم کنم، نه برای اینکه فقط یه حرف بزنم و برم. گذاشتم چون می‌خوام بمونه. چون می‌خوام سال‌ها بعد، وقتی من نیستم، وقتی این سایت دست‌خوش تغییر می‌شه، وقتی کامنت‌های جدید میان و می‌رن، این حرف هنوز اینجا باشه. ثابت. محکم. زنده.

شاید یه نفر امروز بخونتش و ازش رد بشه. شاید یه نفر فردا بخونتش و یه کم فکر کنه. شاید یه نفر ماه‌ها بعد، تو یه شب تاریک، تو اوج ناامیدی، بیاد این سایت رو باز کنه و این حرف رو ببینه. و شاید همون یه نفر، همون یه شب، تصمیم بگیره که بمونه. تصمیم بگیره که بجنگه. تصمیم بگیره که زنده بمونه.

من نمی‌تونم همه رو نجات بدم. ولی می‌تونم این حرف رو بذارم و بذارم بمونه. تا شاید یه روزی، یه جایی، یه نفر، نجات پیدا کنه. و اگه اون یه نفر نجات پیدا کنه، تمام این کار، تمام این نوشتن، تمام این موندگاری، ارزشش رو داشته.

پس این حرف اینجا می‌مونه. برای تو. برای اون کسی که هنوز نیومده. برای هر کسی که یه روزی، تو یه شب تاریک، این سایت رو باز می‌کنه و دنبال یه چراغ می‌گرده.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

به سرباز سیدمجتبی

سلام 

ایمیل فعال نیس که بتونیم پاسخ پیام خصوصی‌تون از طریق ایمیل جواب بدیم

اگه ممکنه یک آیدی فعال در شبکه‌های اجتماعی برامون بفرستین که از اون طریق جواب رو براتون بفرستیم

ممنون از شما

پاکیتون ابدی 

سلام 

به نوکر مولا 

به خاطر تاثیرات ربا هست چون چشم بصریت انسان رو کور میکنه و تعادل روحی و روانی فرد رو به هم میریزه طوری که گاهی اوقات خوب و بد رو نمیشه تشخیص داد.

اگر خواستی نجات پیدا کنی بهم بگو ولی بذار یه هشدار بدم اونم اینکه راه حلش با این حال که ساده هست مشقت باره چون میتونم بگم کلا باید از دنیات بگذری ، میتونی هم مثل بقیه همین مسیری که داری میری رو ادامه بدی.

در پناه امام زمان عج 

سلام میشه یکی کمکم کنه😭 سردرگمم حالم خوب نیست. هر چی مطالب کانال رو میخونم یه طوری میشم.

برای ترک گناه سردرگمم نمیدونم چمه کلا عوض شدم. دوست دارم مثل قبل باشم کاش میشد فراموشی گرفت همه چیز از یادم میرفت کاش میشد بمیرم😭

سلام من خیلی با جنس مخالف ارتباط داشتم تو برنامه های دوستیابی همشون تهدید به هک و ...داشتن و الان من خیلی میترسم چیکار کنم؟  حتی اومدم تو همون برنامه دوستیابی دیدم هیچ پیامی نیست میگم نکنه با تکنیک های خودشون وارد گوشیم شدن از سر لج اینکه نموندم یا هر  چیزی حالم بده دلم نمیخواد گناه کنم ولی این ترس دور نمیشه ازم و هی برنامه رو نصب و حذف میکنم ک از بس این کارو کردم حتی اجازه دیلیت نمیده بهم برنامه بعد سوال دوم اینکه من اگه توبه کنم فایدش چیه؟ وقتی اثر گناه پاک نمیشه و تا آخر عمر میمونه؟ 

سلام دوستان 

یوسف پیامبر به خاطر شهوت شکنجه ها خورد در زندان به بدترین شکل ممکن درد کشید ولی زنا نکرد ولی شهوت نکرد 

ولی ما چی؟؟؟ زمین تا اسمون با اون فرق داریم 

ما در ازادی کامل شهوت میکردیم و زمانی تصمیم به ترک اون گرفتیم که فاجعه رو در جسم و روح و زندگی خود با تمام وجود حس کردیم 

این چه ارزشی داره که به خاطر عوارض جسمی روحی و زندگی بخوای شهوت رو ترک کنی 

با ارزش اینه که شهوت رو به خاطر خدا ترک کنی👌♥️

یوسف پیامبر به خاطر خدا شهوت نکرد به خاطر خدا تو زندان درد های زیادی کشید شکنجه های زیادی شد

ولی ما چی به خاطر چی میخوایم ترک کنیم؟؟؟

گریه اور و درد اور هست ولی خودت رو با یوسف پیامبر مقایسه میکنی میبینی که ما از چهار پایان اشغال تر و پست تریم 

اون به خاطر خدا داره شهوت رو حتی یک بار تجربه نمیکنه ولی ما چی 

این همه لذت بردیم از شهوت بدون حتی یه نگاه به خدا 

و حالا به ته خط رسیدیم و این همه عوارض رو حس کردیم میخواهیم به خاطر رفع عوارض شهوت رو ترک کنیم نه به خاطر خدا 

دلم گرفته خدایا مارو ببخش ما زمین تا اسمون با یوسف فرق داریم😞😞😞😓

سلام 

من یادم نمیاد ولی قبلا با یک ایمیل دیگه وارد شده بودم که فکر کنم اون اسم نبات من هستم امکانش هست حذفش کنید ؟

سلام وقت بخیر 

من ۱۶ سالمه و خانم هستم کمی وسواس دارم 

دقیقا چطور باید با نامحرم برخورد کرد که نه خلاف اسلام باشه و نه خلاف ادب؟ 

ممنون میشم کامل توضیح بدید

به :بنده ای به اسم حسین 

تو اونجا که می دونم این حس عاطفی تو این سن و سال احتمالا طبیعی هست اما باید بدونید که فکر عاطفی یا فکر جنسی و غیره از خود خودارضایی خطرناک تره اگه تا الان این افکار رو داشتید فوراً ترک کنید که این هشدار و خطر جدیه و در غیر اینصورت دیر یا زود پشیمون میشی ،و توصیه که میکنم به شما اینکه هرگز چه در دوران ترک و بعد از ترک به سراغ این فکر ها نرید و حتماً در کنار ترک اون عمل در کنترل و ترک این افکار اقدام کنید 

سلام علیکم

اینکه نیاز عاطفی شدید پیدا کردم و همش دوست دارم بهم محبت بشه چه خانواده چه کلی و نسبت به دخترا یکم حس میگیرم و خیلی به آینده عشقی فکر میکنم از عوارض خ.ا هست؟

یک آدم

سلام. نگاه کن، هیچی تو رو ارضا نمیکنه تا زمانی که از درون غنی نباشی، هیچی، مطمئن باش اینا هیچ لذت اصیلی بهت نمیدن، اما پاکی واقعا لذتش اصیل و الهیه و بعدش هر چی لذت میخوای رو خدا به درستی و به موقع و با اوج حقیقیش بهت میده.

سلام من چون دوباره افتادم توی چرخه چشم چرونی بعد از مدت ها

میخوام ووباره جلوی خودمو بگیرم و توی این جدول هم اسممو نوشتم بعد یه چیزی خیلی کنجکاوی میکنه ذهنم که رابطه با نامحرم چجوریه میشه یه شمایل بدی ازش بهم بدین تا بره دنبال کارش چون شیطان وجه خوبش رو نشون میده بهم ولی هی به خودم میگم اینم مثل خ.ا خودتو توی یه چاه دیگه ننداز

من خداروشکر اهل ارتباط با نامحرم نیستم چه مجازی چه حقیقی ولی گاهی اوقات نگاهم بهشون میوفته یا چشم تو چشم هم میشم بخاطر این دوست داشتم توی این چله شرکت کنم و این کار هم نکنم و باعث خشنودی خدا بشم...❤️

معتادم در حال ترک اعتیاد

سلام، احسسسسنت که دارین کنترلش میکنین، خدا حتما میبخشه، وعده خودشه، ذاتش بخششه،  شما با تمام اراده چله رو ادامه بدین. آبروتون پیش خدا محفوظ هست و از خودش خواین حفظش کنه.

یا طاهر

سلام من خیییییییییییلی ارتباط با جنس مخالف داشتم 

از چت های ...س ک تا تعداد بالا از متاهل تا مجرد الان تو بد حالیم این همه گناه چجور خدا ببخشه؟ ؟؟مگه کم گناه کردم؟؟؟ اونم خدا میدونه چقدر چت کردم هم متاهل هم مجرد حتی ممکن کسی دلسرد شده باشه از زندگیش یا من باعث شده باشم به گناه های دیگ دچار بشه 

امروز به هیچ جنس مخالفی پیام ندادم ولی دلم هنوز میخواد پیام بدم ولی آبروم در خطره

سلام تقریبا یه سالی میشه که کنترل ارتباط با نامحرم رو رعایت نمیکنم متاسفانه از دیروز تصمیم گرفتم از فضای مجازی و آدمایی که باهاشون دوستم قطع ارتباط کنم میدونم که خداجانم کمکم میکنه هرچند سخت باشه🙂

شروع روز دوم

سلام به دوستان خوب و فعال مرکز نزدیکی به خدا 😇🌹

براتون یه زحمتی دارم ، ممنون میشم به تحقیقی که قراره انجام بشه کمک کنید . چطوری ؟ با جواب دادن به سوالاتش . ✍️

جواب این تحقیق کمک می‌کنه به اینکه والدین با فرزندان رابطه بهتری داشته باشن ، مشاورا بدونن که مشکلات پدر مادرا با فرزند سر چیه و بعد راهکاری پیدا بشه 

پس ممنون میشم که توی پر کردن پرسشنامه زیر مشارکت کنی.. اسم و مشخصاتی ازتون نمی‌خوایم و کاملا محرمانه ✅

در آخر بهت بگم بعد از اینکه ۲۵۰نفر پاسخ جور بشه به قید قرعه کشی ، به عنوان هدیه مبلغی داده میشه یا یک جلسه مشاوره تلفنی رایگان براتون گذاشته میشه

اینم لینکش 

👇👇👇👇

کلیک کن

👆👆👆👆👆👆

تشکر از شما ✨🤍

من بعد ۲۹۰ روز باخت دادم

اسممو حذف کنید

اما رو ترک خ.ا موندم هنوز خداروشکر

اینم اشتباه کردم

و دوباره برمیگردم از اول

ایستادگی بر موضع حق و مقاومت در برابر گناه را در مهمانی شب یلدا، به خودم تبریک عرض می‌کنم :)))))))))))))

با پرهیز از گناهان به ظاهر کوچک، می‌توان توفیق ترک گناه بزرگتر را کسب کرد!

از همين الآن چله رو شروع کردم...

دلیل اصلی که من اسمم روی توی این چله نمی‌نویسم همينه که هر چند وقت یکبار با چنین افرادی روبرو میشم...

ممنونم ازتون مستانه 

کاملا درست میفرمایید، ان شاءالله که گذر زمان باعث بشه مراعات کنن.

اما الان حتی اگر من سمت اونا نرم، خودشون میان نزدیکم :|

مادرم میگه: چون از اول دست میدادی و عادی برخورد میکردی، نباید الان یهویی بگی دست نمیدم! خب معلومه ناراحت میشه.

چطور با خاله ات حتی روبوسی می‌کنی ولی حاضر نیستی حتی دست بدی به بقیه؟

من که چیزی به مادرم نگفتم ولی انصافا متوجه‌ نیستن که خب خاله محرمه، فرق داره با اونا...

اینا اصلا درک و فهمی از محرم_ نامحرمی ندارن به نظرم://///

به نظرتون برم با خاله ام صحبت کنم؟ بهش بگم خواهش میکنم توی مهمونی ها نیا سمتم، باور کن با خودت راحتم ولی اينجوری بقیه هم توقع دارن مثل شما باهشون برخورد کنم! خب دوست ندارم...

یا نه کلا هیچی نگم و فقط بذارم زمان بگذره!؟

سلام مستانه

 تشکر میکنم بابت پاسخ تون.

از راهکار تون استفاده کردم، اما چون طرف خیلی پررو بود، نتيجه ای که باید، نداد:/

موقع مواجهه دستم رو گذاشتم روی سینه ام و کاملا با احترام گفتم: ترجیح میدم دست ندم بهتون...

خندید و زد به شونه ام و گفت: چرا؟

توجه همه بهمون جلب شد، دلهره گرفتم و با صدای لرزون و لحن خجالتی گفتم: آخه نمیخوام به نامحرم دست بدم!

همه خندیدن و اونم لپم رو کشید و گفت: عه! باشه هرجور راحتی عزیزم ولی امل نباش!

همه هررر کرررر بهم خندیدن و رفتن نشستن.

عصبانی شدم ولی چیزی نگفتم اما هنوز دلم داره میسوزه 

بدبختی این که گناهم کردم، دست نامحرم به هرحال بهم خورد و تازه تحقير هم شدم :(

به نظرتون در برخورد های بعدی با چنین افرادی همین‌جور رفتار کنم یا جواب بدم؟

چی بگم دقیقا؟

سلام خادم توابین، کاش این دروغهایی که گفتی راست بشه 🤣

خیلی ممنونم از الطاف تون

محتاجم به دعاتون 🙏

IRI 

سلااااااااااااامممممممممممممممممممممم

ایییییییییییییییییییییی واللههههههههههههههههههههههههههه

کارت درسته

تمام لذت زندگی مال توه

جدی گفتم

نفس ما باید اونقدر منیع و بلند و متعالی باشه که چشم فلک هم نتونه اوجش رو ببینه

با این رویه ای که شما داری به اونجا میرسی ان شاء الله و اون موقع هست که دیگه هیچ چیز نمیتونه تو رو از خلوت الهی و عاشقانه درونت خارج کنه و تکونت بده

التماس دعاااااااااااااااااااااااااااااااا

خداروشکر من نه درگیر دوستی هستم و نه رابطه مجازی

روی کنترل نگاه هم حساسم و تا الان خوب بودم

اما...

در برخورد با بزرگتر ها، گاهی اوقات با نامحرم دست میدم!

مثلا هر موقع با زن‌دایی و زن عمو و... وقتی دست شون رو دراز میکنن،اولش یکم مقاومت میکنم تا دست ندم ولی آخرش ناخودآگاه بهم دست میدیم!

این بزرگواران هم دیدن که من تمایلی ندارم و خوشم نمیاد که بهشون دست بدم ولی بازم این کارو تکرار میکنن.

در برخورد با یکیشون حتی یه بار با این‌که تصميم گرفته بودم واقعا به هیچ وجه بهش دست ندم، ولی دستمو کشید سمت خودش!!! منم دیگه خجالت کشیدم ممانعت کنم، فکر کردم شاید بی ادبی باشه:(

در مواجهه با همسن و سالی هام این مشکل نیست ، چون یه بار که بهشون دست ندم  دیگه تکرار نمیکنن اما بزرگتر ها://///

به نظرتون چه کار کنم تا هم بی احترامی نشه و هم دست ندم!؟

به Unknown   

همین که گفتی به پایان  این دوستی فکر کنم چی میشه ، کلا منو متحول کرد و باعث شد ارتباطم باهاش قطع بشه 🤌🏻 

هیچ وقت به اخرش  فکر نکرده بودم .

مرسی ازت (:     

به (: Mhy

سلام امیدوارم حالتون خوب باشه.اگه قرار باشه صادقانه جواب بدم میگفتم که اگه امشب این رابطه رو قطع کنی بهتر از اینه که فردا اینکارو کنی.یه دوست داشتم توی یه چت روم فقط بازی میکردن یعنی حتی شخصا با همدیگه اولش حرف نمیزدن در حد یه بازی نه بیشتر.متاسفانه بعدش بد شد.اینکه آدم با یه پسر با حفظ حدود شرعی حرف بزنه گناه نیست ولی اگه قرار باشه نظرمو بگم شاید الان گناه نباشه ولی مطمئنی بعدش به یه گناه منجر نمیشه؟بعدش یه وابستگی یه عادت درست نمیشه؟ذهنتو اصلا درگیر خودش نمیکنه؟

راستش شاید درست نباشه ولی اینکه آدم داره از دغدغه هاش حرف میزنه یکم از حالت عادی بودن فراتره.اون آدم رو امین خودت قرار دادی تا نظرشو بپرسی یا ازش کمک بگیری.

نمیدونم واقعا یه لحظه توی مغزتون شک کردید که کارتون درسته یا فقط مطمئنید که هیچ مشکلی پیش نمیاد و خواستید اطمینان خاطر پیدا کنید.

ته حرفم اینه که شاید در اولین نگاه چیزی جز حرفای ساده نباشه شاید شما فکر میکنی حرفای ساده ست شاید تهش بد شه خیلی بد.بدبینی منه؟من اسمشو میزارم احتیاط.در آینده وقتی برگردی و به این وضعیت الانت نگاه کنی شاید پشیمون بشی با یه آدمی که نمیشناسیش راجب مسائل مهم زندگیت حرف زدی و بعدا به نظرت جدای از زندگی خودت واسه طرف مقابل هم یه اتفاقی بیوفته؟مثلا وقتی ازدواج کرد و دوستی شما حتی به قول شما فقط عادی موند براش مشکل ساز میشه؟این پسر اگه میخوای فقط باهاش دوست عادی بمونی بعدا تو خاطرت نمیمونه؟

فقط با خودت فکر کن که پایان این دوستی عادی رو چطوری میبینی؟

سلام 🌱 

اینکه با یه پسر اونم فقط مجازیااا دوستی عادی داشته باشی ، نه رابطه ها ، فقط دوستی عادی . و فقط هم راجب خودمونو درس حرف بزنیم ، گناه محسوب میشه ؟   

هیچ رابطه خاصی هم بینمون نیست و فقط یه دوستی عادی . یه جورایی بهم دیگه راجب دغدغه هامونو مشکلاتمون مشاوره میدیم ‌.  و اصلا شاید یه موقع یک هفته هم با هم چت نکنیم ! 

به نظر خودم چون هیچ ارتباط خاصی نیست و فقط راجب درس و مشکلات .. مشکلی نداره . 

حالا این کار گناه محسوب میشه ؟ 

روز نهم

سلام اومدم بگم ۲۳۰ روزه از نامحرم پاکم

برام خیلی عدد بزرگیه

خیلی صبر کردم توبه کردم از گذشته مزخرف و گناهم

رفتم‌ کربلا اومدم آروم شد قلبم هم خ ا گذاشتم کنار هم این نامحرمو 

ولی گلایه دارم

۲۳۰ روزه پاکم.به امید اینکه خدا یکیو پاک بذاره جلوم زندگیم پاک باشه نه با گناه و دوستی

دیگه خسته شدم😞😞از تنهایی.رفتن تو رابطه کاری نداره اما من دگ واقعا خسته شدم هر موردی هم کسی معرفی میکنه نمیشه انگار طلسم شدم

دلم گرفته از کل دنیا

خدا میگه بنده ترک کن گناهو من کنارتم دستتو میگیرم

ولی هیچ خبری نیست انگار قلبم شکسته دعا کنید منم زندگی تشکیل بدم😞

روز هشتم 

روز هفتم

روز ششم

روز پنجم

روز چهارم 

روز سوم

روز دوم

روز اول

از آخرین چت غیر ضروری من با نامحرم بیش از یک‌سال و نیم می‌گذرد

 نمی خواستم توی این چله اسمم باشه چون در بقیه عرصه ها همچنان ناموفقم!

ولی حالا فکر می‌کنم این‌ها ربطی بهم ندارن و باید قدم به قدم پاک شد

التماس دعای فراوان 

سلام ۲۰۶ روزه پاکم🙂🙂🙂نمیتونم بگم چقد خوشحالم خدایا ممنونم....